05** *** 03 02 Yeter ya 05** *** 03 02 Dayanamıyorum artık 05** *** 03 02 Seni çok seviyoeum 05** *** 03 02 Seviyorum ne kelime 05** *** 03 02 Deli gibi aşığım 05** *** 03 02 3 yıldır 05** *** 03 02 Seni ilk gördüğümden beri 05** *** 03 02 Sne o okula adımını attığından beri 05** *** 03 02 Ama sana kim olduğumu söyleyemeyeceğim 05** *** 03 02 Eğer reddedilecelsen kim olduğumu bilmeden reddedileyim ~~~~~~ 05** *** 03 02 Tamam haklısın ama beni de anla eğer sevmezsen karşına çıkmam eğer azıcık bile seversen çıkarım karşına derim ki 05** *** 03 02 SENİ SEVİYORUM HAYATIMIN SÜSÜ OLUR MUSUN ~~~~~~ Peki Aysun, gizemli anonimin, Hayatının Süsü mü olacaktı yoksa kalbindeki yarası mı?

Yavuz: Hayırlı sahurlar

Ramazan Hilali görüldü. Peki ya Hilal ve Ramazanın hikayesi.

Bazı hayatlar sessiz yaşanır; ama Allah katında en gür yankıyı onlar bırakır. Beyza, annesi lösemiyle yatağa bağlı bir hafız… Babası rızık peşinde, ev ise onun omuzlarında. Bakımı, duası, sabrı ve umudu aynı elde tutar. Gençliğini erteleyen bu kız, imtihanı kader değil, emanet bilir. Hayat çıkmaz sokaklara sürüklediğinde, aşağı mahalledeki bir cami yeni bir kapı olur. Aranan Kur’an kursu öğretmeni, Beyza’nın yolunu minare gölgesine düşürür. Ve ezan… Sadece vakti değil, kalbi de çağırır. Müezzinin edebi, sükûneti ve Allah’a yaslanan hâli; Beyza’nın kalbinde bir hayranlıktan öte, bir istikamet uyandırır. Bu bir bakışın hikâyesi değil; bir duruşun, bir ahlâkın ve teslimiyetin hikâyesidir. Bu kitap; sabırla yoğrulan kalplerin, imtihanı aşka dönüştürenlerin, “Allah kulunu yarı yolda bırakmaz” diyenlerin romanıdır. Çünkü bazı aşklar konuşulmaz; yaşanır. Bazı yollar gürültüyle değil, ezanla başlar.

Sessiz sakin bir şekilde kendi hayatınızı yaşarken birden gökyüzünden geldiğini iddia eden ve prens olduğunu söyleyen bir adamın evlilik teklifini kabul eder miydiniz?

Yasemin... Kalbi yaralı bir genç kız... Ve yaralarını saklayan bir maske... Bu kitap yaralarına ilaçlar arayan bir kızın hikayesi... Bu kitap bir genç kızın iyileşme hikayesi... Bu kitap bir kızın en gerçek ilaç olan rabbine sığınmakla tanışmasının hikayesi... Bu kitap tüm acılarına rağmen umutlu hayaller kurmayı bırakmayan kızların hikayesi... Her şeye rağmen bitmek bilmeyen umutlu hayallerin hikayesi

Yüsra, karanlıklarla dolu bir hayatın içinde sıkışıp kalmış genç bir kadın. Babasının otoriter ve acımasız tavırlarıyla geçen yıllar, onu hayallerinden ve özgürlüğünden uzaklaştırmıştır. Ancak bir gün hayatına Abdullah Ali girer. Abdullah, sadece bir imam değil; aynı zamanda kalpleri aydınlatan, güven veren bir ışık gibidir. Fakat Yüsra`nın babası, onu istemediği bir adamla zorla evlendirmek için harekete geçtiğinde, Abdullah cesur bir karar alır. Bu karar, sadece Yusra`nın kaderini değil, kendi hayatlarını da değiştirecek bir dönüm noktasıdır. Yüsra ve Abdullah`ın yolları, inanç, sevgi ve kararlılıkla örülmüş bir hikâyede kesişir. Karanlık bir geçmişin ardından doğan umut dolu bir geleceğe şahitlik etmek ister misiniz? "Karanlıktaki Işık", sevginin, inancın ve cesaretin karanlığı nasıl aydınlatabileceğini gösteren etkileyici bir roman! "İnnâ Lillâhi ve İnnâ İleyhi Râciûn: Biz Allah`tan Geldik, Allah`a Döneceğiz"

İnsanların hatası yüzünden ödenen bir bedel olabilir miydi insan? ... "Sen benim için bedel değil şükür sebemimsin." Adam bunları dışından söylemeyi isterdi. ...

Ailesini kaybeden Ravza yıkılmış,adeta yaşayan bir cansız gibiydi. Fakat tam o esnada yaşadığı şey, hayatının tamamen değişmesine sebep olacaktı.

Kitap okumayı çok seven bir çağrı merkezi operatörü bir gün ünlü bir futbolcudan mesaj alır. Futbolcunun hesabının çalındığını düşünerek gönderisinin altına `Abi galiba hesabın çalınmış` yazar. Sonra aslında hesabın çalınmadığını öğrenir ve futbolcunun teklifini reddeder. *** "Diş macununu ortasından mı altından mı sıkarsınız?" "Altından. Siz?" "Ben de altından sıkarım." Mutluydum. Çünkü diş macununu ortadan sıkmayı sevmiyordum. Ama evdekiler sıkıyordu. Abimin gülmemek için dudaklarını bastırıp kafasını çevirdiğini fark ettim. Ne yani soramaz mıyım? Benim için önemli olamaz mı? Tamam. Eğer diğer görüşleri hoşuma gitse ve diş macununu ortadan sıksa sorun etmezdim. Ama soracağım soruları unutmuştum. Aklıma gelen ilk soruyu sordum ben de. #abi # #aile # #arkadaşlık # #aşk # #evlenmek # #evlilik # #eğlence # #eş # #futbol # #futbolcu # #genç # #gençkurgu # #gençkız # #helal # #helalsevda # #islam # #islami # #kitap # #komik # #mesaj # #mizah # #operatör # #sevmek # #texting # #yorum

Elinde ki mikrofonu bir kaç kez salladı ve konuşmaya başladı: "Kaç kişinin babası ölmüştür gözler önünde ve kaç kişi kalmıştır babasız şu Filistin sokaklarında... Fakat davayı taşımak daha ağır babasız kalmaktan. Yıllarca anneni aramak, sokak sokak, zindan zindan, `Şehadetsiz yapamıyorum` demek; Anneni bulamadan..." Ve bundan sonra bir kaç cümle ile bitirdi anlattıklarını Abdurrahman Özkaya, bir daha da bu olaydan hiç bahsetmedi insanlara...

Prestijli bir kolejde yolları kesişen Sâre ve Yaman… Farklı dünyaların insanları, zıt karakterler ve değerler… İnançla güç, masumiyetle karanlık arasında başlayan bu hikaye; çatışmalar, sırlar ve beklenmedik duygularla dolu. Kolejde başlayan zıtlıklar, hayatlarının tüm sınırlarını zorlayacak ve onları bambaşka bir yola sürükleyecek.

Sümbül mahallesinde yaşayan Hafsa, doğduğu zamandan beri bu mahallede büyümüştü. Abisi ve iki erkek kardeşi vardı. Ailenin tek kızı, gözbebeğiydi. Babası Güngör Işıl, her daim kızına gözü gibi bakmıştır. Hafsa ailesinin ona verdiği değeri bildiğinden asla kötü bir durumda, olayda ismi geçmemiştir. Her daim dikkat eder kendine. Neşe dolu, cıvıl cıvıl mutluluğuyla insanı güldürür. Yardım etmeyi çok sever. Sümbül mahallesinin bir alt sokağı olan Gece mahallesi ise zıtları olarak pek komşular iç içe değildir. Herkes kendi halindedir. Gece mahallesinde oturan Asil`se işe gidip gelir. Yemeğini yer yatardı. Asil askerlik mesleğini yapıyordu. Görevinin başında olmayı her daim seviyordu. Zorlukları olduğu kadar görev anındaki mutlu anlar o zorluklara yetiyordu. Bakalım Hafsa ile Asil`in nasıl bir hayatları var?

"Herkes uğraşır durur doğru insanı bulmak için ama kimse bakmaz doğru insan mıyım, diye bir söz okumuştum. Ben seni gördükten sonra hep bunu dedim hep kendime Bal." dedi. O kadar zarif o kadar narin bir kalbi vardı ki... Nasıl biliyorsun demeyin hissediyordum. Her şeyi bilemezdiniz ama bazen bazı şeyleri hissederdiniz. "Allah seni bana nasip etti. Beni dünyanın en mutlu insanı yaptı." Ellerimi cebime sokup gülümsedim. "Mutlu olmana sevindim çünkü bende mutluyum." dediğimde gülüşünü duydum. Kısacık ve sessizdi ama ben duymuştum. "O zaman bizden mutlusu yok." dedi. Güldüm dediğine. Nasıl olurdu zaten değil mi?

Hikayemiz aynı üniversitede Birbirinden oldukça farklı beş kişinin onlarla aynı görüşte olmayan Esra`yı okuldan göndermek için kurdukları tuzakla başlar. Bu tuzaklar en çok kendilerini etkileyecek ve zamanla içlerinde ki gerçek kimlikleri ortaya çıkaracaktır. Oyunlarla gerçeklerin iç içe olduğu... Kendileriyle ve birbirleriyle hesaplaşmaların yaşandığı... Duyguların Bazen siyah bazen beyaz bazense gri olduğu bir hikaye. Onların dünyasına hoşgeldin :)

Cennet ile cehenneme inanır mısınız.. Ana kız d.k inanır peki ya siz.. Siz inanır mısınız.. Arafın içinde var olacak sakat bir kız..ve o kızın peşinde bir katil ama sandığınız katillerden değil ona katil diyemezsiniz bile daha fazlası.. Ve buna dur diyen bir tayfa tayfayı cinayete iten ... bir gece katliamı taştı deniz gecede katil erdi mucizesine...... Siz hangisiniz peki Okuyan hayalet mi evrene giren kuş mu.. Kuşlar özgürlüğü simgeler... Hayaletler ölümü maddeler.. Medde misin simge misin Oyun musun okul musun İki seçenek seni ya mezara ya hüre götürecek Hangisi olmana okul mu oyun mu seçmenle bağlı ona giden ise bir kutu.. 📦 Kutuyu aç ama içini sen değil evrenin seçecek..dedim ya hayaletsen önem vermez sana değilsen kuş isen değer verir sana.. Hadi bakalım Her bir seçenek her bir kart..senin bu evrene giriş biletin olsun Vesselam bol hoşçakalın az olsun Hayırlı olsun... Evrenin Ve biletin Bu bileti kayıp edersen...evrene giril yasaktır.. Unutma ...Yasakların hükmü yakanlar gelene kadardır.. Buda turtanızdan olsun....

Binbir gece boyunca ölümü erteleyen o kadim hikayeler sona erdi. Şehrazat sustuğunda, kelimelerin gücü tükendi ve şimdi kaderin konuşma vakti geldi. Mor alevlerle yanan tekinsiz bir gökyüzünün altında, çölün altın şehri tüm ihtişamıyla kervanları yutmak için bekliyor. Ancak kumların üzerine terk edilmiş, paramparça bir el aynası, bu ışıltılı görüntünün ardındaki karanlık hakikati fısıldıyor. Görünenin ötesine bakmaya cesaret eden gizemli bir kız, o kırık yansımaların arasında sadece kendi geçmişini değil, yaklaşmakta olan felaketi de görüyor. Aynanın her bir parçası farklı bir yalanı gösterirken, doğruyu bulmak ölümcül bir oyuna dönüşecek.

@dargınprenses:Çarpraz sorguya mı çekiliyorum? @sevimliteyze2343: Çarpraz değil ama isteme sorgusu sayabilirsin canım @dargınprenses: nE? @sevimliteyze2343: Oy kıyamam heyecanlandın mı sen? @dargınprenses: Noluyooo @sevimliteyze2343: Şu oluyor: ALLAHIN EMRİ PEYGAMBERİN KAVLİYLE SENİ OĞLUMA İSTİYORUM Bu kişi tarafından engellendiniz * * * Bir şaka uğruna yaşadığım şeylere hâlâ inanamıyordum. Bu depo da kaldığımızdan beri kaç defa bunu düşündüm bilmiyorum ama içimde ki suçluluk hissi şuan başımda ki yaradan yahut etrafımda ki ateşten daha çok canımı yakıyordu. Buradan kurtulabilir miyim bilmiyorum ama artık için bir konu da rahattı. Kader kurtulmuştu... Elhamdülillah... - RÜVEYDAAAAAAAAAA Arya`nın sesi ile gözlerimi zar zor da olsa araladığım da üzerime doğru yanarak düşen dolap hatırladığım son şey oldu. İşte o an benim için zaman durmuş herşey önemini yitirmişti... Yapabildiğim tek şey kollarımı yüzüme siper etmek... Gerisi zifiri bir karanlık... * * * Herşey de eğlence arayan kızın Filistin ile değişen duyguları....

Kaçmak istiyordu. Kendisine yaklaşan kişinin tehlikeli biri olma ihtimaline az önce duyduğu gök gürültüsünden daha fazla korkuyor ve bir an önce kaçmak istiyordu. Ama ellerini yere bastırıp kalkmaya çalıştığında son derece güçsüzleşen bedeninin koşmaya takati kalmadığını anladı. "Hanımefendi?" Kulaklarına ulaşan sesin ardından görüş alanına kocaman siyah botlar girdi. Güçlükle ayağa kalkıp başını ağır ağır kaldırdı. Genç bir adam, yağmurda ıslanıp ıslanmadığına aldırmadan endişeli sayılabilecek bir yüz ifadesiyle kendisine bakıyordu. Çatık kaşların altındaki ela gözler, araba farının ışığı altında parlarken; hayatına kabus gibi çöken başka bir adamın mavi gözlerini anımsayıp yeniden yırtıcı bir korkuyla bağırmak istedi. Fakat sanki sesini bile yitirmişti. Önce genç adamın montundan akıp giden su damlalarına ardından da  kendisine tereddütlü adımlarla yaklaşan iri botlarına baktı. Sadece tek bir adım geriye gidebildi. Vücudundaki uyuşukluk artıyor, başında nabız atması gibi zonklayıp duran o ağrı şiddetleniyordu. O, bir adım geriye gider gitmez adamın botları son kez çamura batmış, başka bir adım atmaktan çekinmişti. Duraksayan adımlara bakıp bu adamın kötü biri olmadığına hükmetmek istedi. Ama karşısındaki bir yabancıydı ve ona ne kadar güvenebileceğini; doğrusu güvenip güvenmemesi gerektiğini kestiremiyordu.

Kitap bitirilmeden yayınlanmayacak.. Konular ve yazılar dikkat edilecek. Araştırma yapılmadan yayınlanmayacak. Her bölüm dikkat edilecek.

Bazı aşklar vardır kavuşması mahşere kalan belki de yapılan dualar kabul olur da bu Dünya `da kavuşmak nasip olur....

Tesettürü sadece gösteriş amacı olarak kullanan Selen`in hiç beklemediği bir anda babasının tayini çıkar ve hayatı alt üst olur. Taşınacağı şehirde ise onu hiç beklemediği bir sürpriz beklemektedir. Ve bu sürpriz onun için en büyük şükür sebebi olacaktır.

merhababenzikkimsu: eskiden adam gibi oturur meze yerdikk merhababenzikkimsu: şimdi meze yer gibi oturup adam yiyoz gariii merhababenzikkimsu: hesap kullanılmıyormuş merhababenzikkimsu: yazayım dedim merhababenzikkimsu: sıkıldım olm ne yapayım merhababenzikkimsu: kullanılmayan hesaba yazayım dedim merhababenzikkimsu: neyse yani uzun lafın kısası merhababenzikkimsu: içimi döktüm eyvAllah merhababenzikkimsu: kullanılmayan hesaba yazmakta ayrı güzelmiş merhababenzikkimsu: kullanılmayan hesaba teşekkürlerimi arz ediyorum merhababenzikkimsu: teşekkürler kullanılmayan hesap merhababenzikkimsu: tenk yu merhababenzikkimsu: Allah bless yu kullanilmayanhesappp: hanımefendi ben kullanılıyorum 🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️🧞‍♀️ Amacım eski wattpad ortamını az da olsa hissetmek...`) inş beğenirsiniz xkxpxğxkxğxm

İnsan neyle yaşar? Ya da ne için yaşar? Kendisi için mi, yoksa etrafındakiler için mi? Yaşamak istediği için mi, yaşamak zorunda olduğu için mi? Ya da yaşamak zorunda mıydı ki? Peki ben ne için yaşayacağım? Hayattan zevk alan var mıydı? Hayattan nasıl zevk alınırdı? Hayattan zevk almak isteyen kimdi ki zaten?... Herşeye rağmen ben olabilirdim belki... ~ O her yerde, hep yanımda yada hiçbir yerde ve ben yalnızım. Ya da öyle olduğumu sanıyorum. Beni istiyor, yanına gitmemi istiyor... Bedeninimin kontrolünü eline almak istiyor... ~ "Korkmuyorum karanlığınla yüzleşmeye."dedi genç kadın. "Bunu sen istiyorsun!" Dedi genç adam, duvara yasladığı kadının kulağına doğru eğildi ve fısıldadı; "Ve ben sana istediğini vermeyeceğim. Seninle birlikte bu dünyada benim cehennemimi yaşamayacağız." Kadın adamın ondan çekilmesine izin vermeden tıpkı onun gibi fısıldadı; "Seninle birlikte bu dünyadaki cennetimi yaşamak için uğraşacağım." ~ Bizde zaman darmaduman, biz darmadumanız. ~ 22 yaşında, etrafındaki kalabalığın içerisinde yapayalnız, hayatında kararları kendi başına alamayan genç bir kadın. 25 yaşında, kafasındaki sesleri susturma yolunda çabalayan genç bir adam. İkisi de darmaduman... İki darmaduman beden birbirini bulduğunda ne olacaktı? Birbirlerinin enkazlarının altında mı ezilecekler? Yoksa birlikte mi yükselecekler? Başlangıç: 10.06.2024 Bitiş:

"Bir şey söyle Gülşehide!" Uzun zaman sonra sevdiği adam tarafından ismi telaffuz edilince içinden bir şeyler kopup gitmişti sanki. Duyduğu çatırtı, yüreğinden ayrılan buz parçasına ait olmalıydı. Bakışlarını genç adamın yüzüne tırmandırdı. Hiçbir zaman uzun uzun bakamadığı yüzün her santiminde öfke belirtisi vardı, gözleri ise ayrı bir hikayeydi. Son cümlesindeki ses tonundan da anlayabildiği üzere kırgın ve bitkin bir adamın gözleriydi bunlar. Genç adamın bakışlarını çekmemesinden cesaret alarak iki alev çukurundan çekemedi gözlerini. Şimdiye kadar bunu yapmaktan hep haya etmişti. Ama yiğitliği kadar iffetine ve ahlakına da şahit olduğu adam bakışlarını çekmeyerek ona bir şeyler anlatmak ister gibiyken nasıl çekebilirdi bakışlarını? Harelerinin güzelliği yutkunmasına sebep oldu, bir an tüm yaşananları unutarak baktı genç adama. Sevdiğine kavuşmuş bir kadın gibi, birazdan gülümseyecekler ve birbirlerine sımsıkı sarılacaklarmış gibi baktı. Aklından geçenler onu şaşırtırken adamın bakışlarının da bir anlığına yumuşadığını fark etmişti. Evet, o da onun gibi hissetmiş olmalıydı. Hayır, bu kendini kandırmaktan başka bir şey değildi. Cihangir ona karşı filizlenen hislerini koparıp atalı çok olmuş olmalıydı. Kim kendisini bırakıp giden bir kadını hayırla yâd ederdi ki? İstiğfar çekerek bakışlarını önüne indirdi ve bu efsunlu ana son verdi. Cihangir odadan çıkmak üzere hareketlendi. Onunla konuşmak isterken, olanları anlatıp bir mazeret sunsun ve yüreğindeki yerine geri konsun isterken Gülşehide`nin aralarına ördüğü duvar buna mani oluyordu. Ne ileri gidebiliyordu ne geri. Konuşmadığı yetmiyormuş gibi bir de sevdasını hararetlendiren bakışlar atıyordu ona. Derdi neydi bu kadının? Tekrar sinirlendiğini hissediyordu ancak bu sefer siniri kendisineydi. Kadının onun yüreğindeki yeri değişmemişti ki. Kadının yapacağı açıklama ancak zihnindeki dengeleri düzeltebilirdi. Boğazını temizledi. "Şimdi gidiyorum, tekrar geleceğim." dedi. "Yalnız kalacağın bu süre zarfında sorularıma vereceğin cevapları düşünmek için yeterince fırsatın olacak." Kapıdan çıkmadan önce son bir şey söylemek için masanın üstünde elleri ile oynayan kadına döndü. Gülşehide baksaydı, adamın boynundaki hareketlenmeye şahit olacaktı. "Bir dahakine bu kadar tahammülkâr olmayacağım, Gülşehide."