Siz: Uyumak gibi basit bir eylemi, insani bir ihtiyacı yerine getirmek bu kadar zor olmamalıydı. Siz: Şimdi sen yatağında mışıl mışıl uyuyorsundur tabi sana hava hoş. Siz: Bense salondaki saatin kaç saniyede bir ses çıkardığını sayıyorum. Siz: Böyle de sana uyumak kadar normal bir ihtiyacını karşıladığın için sitem eder gibi oldum. Siz: Yanlış anlama, öyle bir niyetim yok. Seni uyuduğun için suçlu hissettirmeye çalışmam tam bir aptallık olurdu. Siz: Bencil bir insan değilim ben. Siz: Tamam belki ucundan, birazcık bencil olabilirim ama kesinlikle kötü bir niyetim yok. Siz: Bu iyi niyetli bencil insanın sana küçük bir sorusu var. Siz: Bazı geceler, bak her gece demiyorum. Bazı geceler... uyumadan önce kafamı dağıtmama yardımcı olur musun? Benimle sohbet eder misin?

Bazı evler vardır, içinde konuşulanlardan çok konuşulmayanlar yankılanır. Aynı masaya oturanlar aynı tarafta değildir. Aynı soyadı aynı kalbi garanti etmez. Bir sabah, her şey yerli yerindeyken bir şeyin eksik olduğu fark edilir: Sevgi, güven, bir insan. Aynı evde Neris baş kaldırmayı öğrenir, Meriç susmayı. Ve bazı bekleyişler, insanı değiştirmeye yeter. Bu roman gecenin suç ortaklığına, aile denilen yapının içindeki kırılgan iktidara ve gerçeğin en geç ama en ağır şekilde ortaya çıkışına dair.

İnsomnia hastası olup yalnızca senin kokun ile uyuyanilen eski nişanlın ile ortak bir cinayet davası çözmek zorunda kalsaydın. Ve katil her cinayetinde sizinle konuşsaydı. Bir an önce katili bulmalısınız. Bu kitap sizi ya korkularınız ya da ensenizde hissettiğiniz nefesin kölesi yapacak.

Kim Jennie okulun en iyi öğrencisiydi ve en iyisi olmanın, her zaman iyi bir seçenek olmayabileceğini biliyordu.