Kadının gözünden düşen her damla birer kan gölüne haline geldi. O an karar vermişti . Buna bir son verecek .Tüm canavarları dünyadan temizleyecekti. Her son bir başlangıçtır

Ben sadece güzel bir hayat ve sevilmek istemiştim. İçimdeki kız aslında 5 yaşında takılı kalmış ve oradaki güzel anılarla yaşamaya çalışıyor; belki bir gün sevilirim diye..

Açıklamaya yazacak birşey bulamadım belki sonra.

"Sözlerin sustuğu yerde gözler konuşur" *** yıllar önce birbirine denk düşen bir çift hazel göz ile kömür karası gözler harlamıştı bu ateşi. Bir yıkımın başlangıcı, geçmişin ağırlığını taşıyan sırtı yorulmuştu Farisun`un. 06 Mart Onun için Yeksan ile kendi hikayesinin yerım kalışını harlayam ateş. Sırların düğüm olduğu o gün. Herşey bitti derken ona bir zamanlar "Yemin olsun senin olduğun bir toprağa adım atmışsam anlaki ölüm yakanda Farisun" cümlelerini söyleyen hazel gözlerin sahibi ile tekrar karşılaşan kadar. Doktor olmak isteyen ve hayallerini yarıda bırakan bu örgüt yüzünden, anaokulu öğretmeni olarak can kurtaramıyorsam, hayat kurtarırım diyen Fairsun. Son kez umudu yakalayan, hem başarılı olan, hemde bir savaşa sürükelnen Farisun, ve o gözlerin tekrar denk düşüşü. Savaşta birbirine yaslanamayacak darbe alan sırtlar. Fedarlıklar, ancak bunları bilmeyen ve İhanet sanan kalp. Edilen yada öyle sanılan ihanetler, yarım kalan sevgi, ve bir damga. Yeniden ortaya çıkan o örgüt, bir aile, yada bir yıkım. Yıllar önce ortaya çıkan gizli bir örgüt ve seçtiği kişileri derecelerine göre farklı sembollerle damgalaması Ve bu kurbanlardan biriside Farisun.

Şu zamana kadar hep katili suçlu buldunuz. Siz o katilin niye katil olduğunu merak ettiniz mi peki? Bir çocuğun ruhunu öldürmek değil, yaşama hevesini öldürmek suçtur. Katiller`in yaşama hevesi olmazdı. Onlar katildi. Peki onlarca insan öldüren bir katil ile çocuğun yaşamını kıran bir katil, daha mı az ceza alır? Hangisi daha canice?

Hafızaların eksildiği, sessizliklerin birer birer kırıldığı bu yolculukta hiçbir sır sonsuza kadar saklı kalmaz. Liva’nın zihnindeki boşluklar büyürken, Meriç geçmişinin izlerini kaybetmemek için zamanla yarışır. Yıllardır kapanmayan o kapı, bu kez ardında yalnızca bir sessizliği değil… karanlığın içindeki gerçeği saklamaktadır. Bir evin duvarlarına sinmiş nefes, bir sokakta yarım kalan sözler ve yıllardır adı bile anılmayan bir kadın… Hepsi aynı noktada, aynı acıda birleşiyor. Bu kitap; bir kayboluşun izini sürenlerin, bir sesin peşinde koşanların, birbirlerine tutunmaya çalışan iki yaralı ruhun hikâyesi. Gerçek ortaya çıktığında kimse eskisi gibi kalmayacak. Çünkü bazı sırlar, ortaya çıktığı anda herkesi yeniden yazdırır. “Sessizlik her zaman suskunluk değildir. Bazen en büyük çığlık oradadır.”

Bir aşk romanı

Hayatımın sıradan bir günü, bir bakışla alt üst oldu. Ben Alya… ve Ateş. Uzun boyu, karizmatik tavırları, gizemli dünyasıyla beni büyüledi. Ama onun hayatı benim hayal edebileceğimden çok daha karanlık ve tehlikeli. Mafya dünyasının acımasız kuralları, ihanet ve yasak aşk… Alya için artık güvenli bir dünya yok. Peki ya aşkın bedeli?

Küçüklüğünden beri zor şartlar altında yaşayıp çok güçlü olan bir kadının hikayesidir.

Hani kalbinde bir çarpıntı hissedersinde onun ne anlama geldiğini bilemezsin. Ben bunu biraz geç fark ettim bu kalp çarpıntısı aşkı simgeliyormuş AŞK ne tuhaf bir şey miş. Uzaktan sevmek onu hiç görmeden sesini duymadan sadece onu istiyorsun yanında olmasını acılarını onunla paylaşmayı bu o kadar kolay bir istekten, bir o kadar da zor bir istek Oysaki benim yaşımda biri için aşk biraz absürt bir varlık

Her şey normal görünürken başlayan bir şeydir bu. Ne bir çığlık vardır ne de açık bir yara. Sadece insanın içine yavaşça yerleşen bir sızı… İnce Sızı, bastırılmış duyguların ve ertelenmiş yüzleşmelerin hikâyesi. Geçmişten kaçtığını sanan insanların, aslında en çok ona benzediği anları anlatıyor. Güçlü durmanın bir alışkanlığa, susmanın bir savunmaya dönüştüğü yerde; karakterler kendi içlerinde sessiz bir mücadele verir. Bu roman, büyük felaketleri değil, insanı asıl yoran küçük kırılmaları anlatır. Söylenmeyen bir söz, tutulmayan bir el, yarım kalan bir his…

Hepimiz hayal ederiz, gelecekte nasıl bir eşimiz olacak diye. Yaren ve Alp da bizim gibi herhangi birileriydi. Onlar da hayal ederlerdi, kitaplardaki gibi olağanüstü bir aşk hikayesi yaşayacaklarını. Ama öyle olmadı. Onlar da bizler gibi herhangi bir aşk hikayesi yaşadılar. Ya da o kadar da herhangi bir aşk değil miydi?

Küçüklüğünde anne ve babasını kaybetmiş Derin Arya Soylu abisiyle önce babaannesinde kalır ama sonradan abisi ababsinin tüm hisselerini üzerine geçirince farklı bir eve çıkarlar ve babaanneleri olur zaten . Aynı şekilde küçüklüğünde babasını kaybeden Alaz Vural ve onları terk eden annesi Alaz Vural halasının yanında büyür sonradan Derin Arya Soylunun babasının küçüklükte babasından aldığı toprakları almak için geri döner

lise hayatımı kurgulayacağım

Küllerinin benim küllerimin üstüne düşüşünü hissedecek miyim? kırmızı yanaklarımıza soğuk soğuk konan kar taneciklerini düşünüyorum. Ona duyduğum hasret, açlık gibi, içimi boşaltıyor. Akhilleus’un ruhu bir yerde beni bekliyor ama erişebileceğim bir yer değil orası. Bizi gömün ve mezar taşlarına adımızı kazıyın. Bırakın özgür olalım. Külleri benimkilerle karışıyor. Hiçbir şey hissetmiyorum. Duygularım anestezi altın da Her şeyi görüyorum,her şeyi işitiyorum ama artık hiçbir şey hisetmiyorum sebepsizce uzun geliyo saniyeler,dakikalar belkide beklediğim o duygu gelmediği için uzun geliyodur saniye ve dakikalar… her şey o sabah başlamıştı lanetlediğim ailem tarafından lanetlenen o sabah, “anne nerdesin anne” annem hiç bir yerde yoktu onu özlemiştim tam kapıya doğru ilerleyip annemi bulmaya gidicektimki karşımda arkadaşım ahu vardı ahu benden tam üç yaş küçüktü annem dışardaysa belki oda görmüştür diye ona sordum “annen bahçede salak” ahunun bana salak demesine çok sinir olurdum ama o hep bana o şekilde seslenirdi “bana salak deme artık” diyip onu ittirdim hemen merdivenin başında olduğumuz için gözlerimin önünde yuvarlandı ve ben çocukluğumu o gün merdivenlerde bıraktım…

Eylül ve Evren eksik arkadaşlar. Evren üniversite kazanıp gider ve ondan bir daha haber alınamaz. Eylülde üniversite okur ve bir hastanede hemşire olarak çalışır. Çalıştığı hastanede geçmişinin en büyük izini görür. Ama onunla konuşmak için randevu gereklidir.

Nilsu, en yakın arkadaşının abisinin doğum günü partine gider ve bir ceset görür o ceseti onunla birlikte Arda, arkadaşının abisinin arkadaşı ile götür ve bu cinayeti işleyen bulmak için bir yolculuğa çıkarlar. Yalan, ihanet ve hayal kırıklığı dolu bir yolculuk.

"Yapamam!" diye bağırdı yüzüme irkildim geriye bir adım attım. Benim geriye gittiğimi görünce sertçe nefesini verdi, sakinleşmeye çalışıyordu. "Ayrıca sevecek, aşık olacaksam. Bu kişi sen mi olurdun sanıyorsun?"

Elay 11. sınıfa giden genç bir kız iken bir anda değişmeye başlar artık o Elay değil ateştir

çocukken başlayan bir bağ yıllar geçsede kaybolmaz sevgi bazen susarak büyür bazen geç fark edilir

The duo who were once strangers, now become two strangers.

Sizi derinden etkileyecek. Bir karanlıkta birbirlerini bulma hikayeleri

~Her dönüşün bir gidişi illaki vardır lakin, her gidişin bir dönünüşü yoktur.. Ancak bu hikayede her gidişin bir dönüşü olacak olmak zorunda.. Çünkü bu hikayedeki her gidenin arkasında bir bekleyeni var.. Bir kişi dışında...~

​"Deniz ulabulur mi dağlarun inaduni? Ya toprak unutur mi yirmi yil önce akittiği gözyaşuni?" ​Alina, kalbindeki koru Karadeniz’in karasına gömeli tam yirmi yıl olmuştu. Bir yanda mecbur bırakıldığı, nefretle yoğrulmuş bir evlilik; diğer yanda ise çocukluk düşmanı, gençlik sevdası Miran... Bakışlarındaki nefret aslında en büyük siperidir Alina’nın; çünkü Miran’a sevgiyle bakarsa, kurduğu o sahte dünya yıkılacaktır. ​Miran ise yirmi yıl sonra köye döndüğünde sadece toprağını değil, yarım kalmış hesabını da yanında getirir. Kendi köyünün, Dağhan sülalesinin başına geçerken, karşısında rakip köyün gelini, Karayel hanedanının güçlü kadını Alina’yı bulur. Aralarında sadece dereler ve köyler değil, yirmi yıllık bir uçurum ve Levent’in karanlık gölgesi vardır. Zeynep’in karşılıksız aşkı ve geçmişin tozlu sayfalarındaki sırlar açığa çıkarken, iki inatçı kalp Karadeniz’in fırtınasında yeniden çarpışacaktır. ​Bu, kavuşamayanların değil; vazgeçemeyenlerin hikayesidir.

"Deniz ulabulur mi dağlarun inaduni? Ya toprak unutur mi yirmi yil önce akittiği gözyaşuni?" ​Alina, kalbindeki koru Karadeniz’in karasına gömeli tam yirmi yıl olmuştu. Bir yanda mecbur bırakıldığı, nefretle yoğrulmuş bir evlilik; diğer yanda ise çocukluk düşmanı, gençlik sevdası Miran... Bakışlarındaki nefret aslında en büyük siperidir Alina’nın; çünkü Miran’a sevgiyle bakarsa, kurduğu o sahte dünya yıkılacaktır. ​Miran ise yirmi yıl sonra köye döndüğünde sadece toprağını değil, yarım kalmış hesabını da yanında getirir. Kendi köyünün, Karakaya sülalesinin başına geçerken, karşısında rakip köyün gelini, Arpalı hanedanının güçlü kadını Alina’yı bulur. Aralarında sadece dereler ve köyler değil, yirmi yıllık bir uçurum ve Levent’in karanlık gölgesi vardır. Zeynep’in karşılıksız aşkı ve geçmişin tozlu sayfalarındaki sırlar açığa çıkarken, iki inatçı kalp Karadeniz’in fırtınasında yeniden çarpışacaktır. ​Bu, kavuşamayanların değil; vazgeçemeyenlerin hikayesidir.