Ben Buse, 25 yaşında üniversiteden 2 sene önce mezun oldum. Hayatım boyunca aşık olmamayı, sevilmemeyi kaderim olarak tanımladım. Her aşık olduğumda daha fazla ve daha fazla acı çekiyorum, hayatımda aşık olmaya yer yok. Saçma düşüncelerime devam edemeden telefonumdan gelen bildirim sesi dikkatimi dağıttı..

(Karadeniz Kurgusu) Derinlerde hissedilen acı üzeri örtülen olurdu, karşılanmak istenmeyen hep geriye atılandı. !!! SAHNE YOKTUR ANCAK KÜFÜR, HAKARET VE KANLI SAHNELER BULUNMAKTADIR!!!

"Seni çok seviyorum, sensiz nefes bile alamıyorum ama anla beni sen bir suçlusun ben ise savcı..."

Sen den bana kalan izler...

Kitap yazıyorum.

Altarafı en yakın arkadaşımın düğününe gideceğim en fazla ne olabilir ki?

İstanbuldan karadenize taşınan bir aile… Bitmeyen sevdalar yeni başlangıçlar samimi bir mahalle…. Ey haydi kitabıma buyurunuz🌸

Wattpad de Zeynep kitabımın düzenlenmiş hali olarak burada yayında olacak.

Adam, abisinin katili olduğunu düşündüğü kadının peşine düşer ve kadınla yanlışlıkla bağ kurarsa... Dela Ezgi Abacı. Abisinin söylemiyle Dela. Babasının söylemiyle Ezgi. Bir beden içinde acının hakimiyetini sürdürdüğü iki karakter... Alaz Ali Aldar. Kanlı koltuğun asıl sahibi. *** Abisinin ölümünü bile içine atan adam, benim yaralarım için gözyaşı döküyordu... *** 🥂 TIMARHANE KAÇKINI 🥂

Arkadaşlar bu bir tanıtımdır her bir kişi takip ettiğinde yani koşi gelecektir. Daha öncedende yazmıştı ama sildim bu arada masal⭐ bunu görüyorsa bana ulaşsın Not: seviliyorsunuz

Abim beni her dakika elliyordu artık onu okadar çok seviyordum ki o gaydi bende artık yavaş yavaş gay oluyordum ve olmuştum son kez ilişkiye girdik ve bitti

gözümden yağmur gibi düşen damlalar yanağımdan süzüldü toprağına kavuşmak istercesine karşımdaki adamın yüzümdeki avuçlarının içerisine düştü. Annemin sesi kesildi, ortam sessiz bir hal aldı. İçli bir nefes alıp titreyen ellerimle gözyaşlarımı silmeye kalkıştım fakat o buna izin vermeyerek gözyaşlarımı baş parmaklarıyla nazikçe sildi. Nefesim kesildi, kalbim zamanla birlikte durur gibi oldu. Kumral adam bana tebessüm etmedi, bana beni tanırmış gibi baktı. Ya da durdu, ben bu anın içinde zamanla birlikte öldüm. Ve bir kere bile doya doya anne diyemedigim kadının sesi çınladı kulaklarıma, ama bu sefer korkmadım. Gözyaşlarını yalnızca kendin sileceksin küçük hanım. Bu acıyı yalnızca sen cekeceksin. Bende ona gelecekten seslendim. Hayır anne yanıldın. Bu defa ben kazandım.

Merhaba arkadşlar öncelikle bu benim ilk kitabım bu yüzden çok tejrübeli deyilim takipçilerim artıkça yeni bölümler daha fazla gelmeye başlıyıcak .Hepinizi çok seviyorum şimdiden iyi okumalar dilerim

"Sen benim mutluluğa denk düşen son adımımsın, Gülce. Senden sonra adım yok, senden sonra bir hayat yok benim için."

Bir insan sevgiyi bulamayınca eksikliğini iliklerine kadar hissedermiş. Kimisi gururuna yediremez bunu yok sayardı, ancak ne kadar kuytu köşelerde saklarsanız saklayın varlığını her daim hissettirirdi.

Kendini tanımaya çalışan Zeynep `in hikayesine hoşgeldiniz..

Babası Güneş, annesi Aysima. Gökyüzünden kopup düştüler yeryüzüne. Onların aşkları büyüktü, engelleri aşılmazdı. Aşmak istediler, Aysima dayanamadı üzerine atılmış çamura, kaçtı sevdiğinden. İstemedi ama olması gerekenin bu olduğunu düşündü ve arkasına bile bakmadan kaçtı. Güneş Aysima’sından oldu. Aysima, karanlığa düşen Güneş’inden.. Bu Güneş ve Ay’ın hikayesi değil. Bu hikaye Mihrimah’ın babasızlığının hikayesi..

✨WATTPAD ROMANCE TR OKUMA LİSTESİNDE✨ “Kelebek kuşun acılarını gören yeryüzündeki tek canlıydı.” Luna aşkın en can yakan kısmının aslında ayrıldığı gün değilde kavuştuğu gün olduğunu anladığında hayatı ellerinden kayıp gitmişti. Aşk onu ölümün kucağına bırakmış kalbinde atan kelebeklerin ölümüne neden olmuştu. Kalbi kelebek mezarlığına dönen Luna’ın kalbinde intikamının alınması gereken binlerce kelebek vardı. Bu kelebeklerden biri de oydu. Namıdiğer Profesör… O, Mahşer denilen suç örgütünün lideri ama aynı zamanda da örgütü içten çökertecek olan kişiydi. Onlar kelebek mezarlığının intikamını almak için bir araya geldi. Onlar karanlıktan korkup da karanlığın kendisi olmaya geldi. Bu hikaye Lu ile Profesör’ün hikayesi. Bu hikaye beyaz kuşun ve onun beyaz kelebeğinin hikayesi. “Affetmek büyük bir erdemdir Lu. Ancak bir şeyi sakın unutma. Her insan affedilmeyi hak etmez. Tıpkı kalplerimizi kelebek mezarlığına çevirenler gibi…”

Ben Havin karacahan abimin yönettiği töreler uğruna can verdi onun hakini kimseye yedirmiem "ben Havin karacahan abimin yönettiği herşey benimdir ağlar ben Havin karacahan Mardin`in hanimagaligini yapıp abimin kanunlarına göre hareket edeceğiz ağalar"

İlk aşkını unutamazmış insan. O beni unuttu...

Lise zamanlarinda bir cocugu sevdim......

Hani kaderimizde ne varsa onu yaşarız derler ya ben bu sözle çok küçük yaşta tanışmıştım. İlk önce annem sonrada babam gitmişti. Annemin neden gittiğini yirmi yıl olmasına rağmen öğrenememiştim. Gerçi bir çocuğu terk etmek için hiçbir sebep olmamalı. Annemden sonra babam çok güzel baktı ama çok zaman geçmeden onu da kaybettim. Babam bu hayattan temelli gitti. Babamın hayattan göçtüğü gün yeni bir ailem oldu. Beni gerçekten seven, koruyan, kendi öz çocuklarından ayırmayan. Bir kız kardeşim oldu bir de erkek. Turan için herkes kardeş gözüyle baksa da ben öyle olamadım. Onu ne zaman, nasıl kalbime aldım bilmiyorum ama kendimi bir anda onu severken buldum. Karşılık beklemeden sevdim. Sabırla gelmesini bekledim. Geldi. Ama önümüze çıkacak zorlukları bilemedik. Her zorluğu aşacağımı düşünen ben bu zorluk karşısında elim kolum bağlandı. ©Tüm hakları saklıdır. (Ç)alma, kopyalama durumunda yasal işlem başlatılacaktır. "Bu isimle yazılan ilk ve tek kitap"

"SENİN DERDİN NE?" diyerek bağırdım karşımda beni sinir eden adama, ağlamamak için kendimle mücadele veriyordum. Ama nafile bir mücadele olmuştu. Çünkü, gözyaşlarım yine bana ihanet ederek, yanaklarımdan aşağıya süzülüyordu. Arkası dönük olan Melih, bir hışımla bana döndü ve "Ne dedin tekrarlasana" dedi. Sağ dudağı yukarıya doğru kıvrılmış, ela gözlerinde küçümseyici bir bakış vardı. "Senin derdin ne?dedim." dişlerimin arasından. aslında avaz avaz bağırmak istiyordum, ama sadece sinirden dişlerimi sıkmakla yetinmek zorunda kaldım. " Ben senin kölen değilim... Bana emirler yağdırıp durma. " Oldukça öfkeliydim ve ağzımdan çıkanı kulaklarımın duymasını isteyecek hiç değildim. Melih, hızlı adımlarla aramızdaki mesafeyi kapattı. "Ahu, hep unutuyorsun... Ben sana istediğim gibi davranırım." Ela gözleri, en koyu rengini almış tehlikeliyim diye bas bas bağırıyordu. "Davranamazsın" dedim. Cılız ve kısık bir sesle, cevap vermedi. Gözleriyle, gözlerimi işgal etmeye devam etti. Arkasını dönüp çıkışa doğru ilerledi. Nereden geldiğini bilmediğim bir cesaretle; "ASLA SENİN İÇİN GÜLMEYECEĞİM! YÜZÜMDE ASLA SANA AİT BİR GÜLÜMSEME OLMAYACAK!" diyerek haykırdım.Melih, olduğu yerde bir süre durdu. Bir anda bana dönüp, ateş saçan ela gözlerini, kahve gözlerime dikti. "Ben, bencil bir adamım Ahu. Benim için asla gülmeyecek bir kadının... Gözyaşlarını bile istiyorum." Ölüm kokan bir ses tonuyla "GÖZYAŞLARI BİLE SADECE BANA AİT OLSUN İSTİYORUM."

Yalnızlığın içinde iç sesini susturmaya çalışan herkese… Hayallerinden başka hiçbir şeyi olmayan sana, Değersiz hayatlara, anlatacak çok şeyi olup susanlara, Suskunluğun huzurlu sesine, Sonsuz’a kadar Yeraltı edebiyatına… Bu kitaptaki karakterlerin resmini görmek istiyorsanız aynaya bakmanız yeterli. Telefon kamerasına değil.

POLİS KURGUSUDUR!