Taş duvarların arasında bir güneş ışığı bekledim. İçimde öyle bir sızı vardı ki bin yorgunluğa bedeldi. Sessizce karanlıkta beklediğim ama asla bana gözükmeyen güneş ışığını çocuk aklımla merak ederek geçirdim ömrü. Bir sınırdım ben; annemin karnında dokuz ay yaşamış ama bu soğuk gri şehre gözlerimi açınca ölü mü sayılmıştım yani? Bu yüzden miydi annemin bana sırtını dönüşü? Tanrı bana böyle bir hayatı lâyık görmüşse baş kaldırabilir, sesimi hayal kırıklarıyla dolu boğazımdan çıkarabilir miydim? Babamla konuştuğum bir telefon görüşmesinde söylediklerini hatırlıyorum: “Yaşamaya dair bir şeyler olduğu için bu hayata doğdun.” Gerçekten böyle miydi? O telefon görüşmesinde o kadar çok şey anlatmak istedim ama yine sesimi içime gömmek zorunda kalmıştım. Annemin bana ihtiyacı var diye kendimi kandırdığım dakikalardı. O telefon görüşmesinde içime attığım tüm sızılarımı Kama Nehri’ne anlattım; üstünde ruhumu emmiş gaddar, kanlı güller açtı.

Bir küpeydi bana annemden kalan... Küllerin içinden bile parlayan bir inci. Ama hayat, masumiyetin üzerine kül yağdırmayı hiç ihmal etmedi. Şimdi içimde kaybolmuş çocukluğun çığlığıyla, küllerin arasından parlayan o inciyi yeniden arıyorum. Ve belki de, yolumda karşıma çıkan herkes bana o kayıp inciyi değil, yeniden yaşamı öğretecek. Aybüke`yi anlayan, ve kalbi onunla birlikte atan, güçlü kızlara... 🩶🦪

KIZIL ŞEYTAN (BERDEL) Kitabımızın ikincisidir bir birileriyle hiç bir bağlantıları yoktur! Ayrı ayrı okuyabilirsiniz... Kader bazen yürüyemeyen bir bedenin, bazen de suskun bir yüreğin içine hapsolur. Tekerlekli sandalyesine mahkum genç bir kız, ailesinin kararına boyun eğerek berdel için bir ağayla evlendirilir. Sevmeden sevmenin, beklemeden kabullenmenin yükünü taşır kalbinde. O ise, engelli bir kızın varlığını kabul etmeyen, başka bir kadına aşık bir adamdır. Bir yandan engelli bir bedenin taşıdığı dimdik bir ruh, diğer yanda duygusuz bir adamın kırıp geçtiği bir kalp. Bu hikaye; Suskun bir sevdanın mecbur bir kaderin ve yüreğe sığmayan duyguların masalıdır. Her sevda dile gelmez, bazı sevgiler sadece hissedilir. Başlangıç tarihi; 23.08.2025

Bir haftadır aralıksız yağıyor. Biz ise bir haftadır aralıksız çay topluyoruz. Zorumuz ne peki? İşçi yok işçi. Artık eskisi gibi gelmiyor Gürcü. Kaldık çaylıklarla başbaşa. 》》Nazli,Nazli ekiz kima deyirum. Hauriya gel. Hau çaylari çikaralum,hep yandile. Eşşş ne iş oldi şimdi. ● Nazli Nazli yiktun ortaluği. Saat daha alti. Güneş mi varda yanacakler. Hem bugün yağmur yok. Hani toplamayacaktik. 》》He toplamayi da ne edeceğuk. Gel hayde. ■Asiye teyze,ben yardim edeyim sana. Nazliyi bırak, taşıyamaz. 》》Murattt. Vuuuu. Uşağum,sen ne zaman celdun?He teyzen çesilsun boylarunaaaa. ●Murat gelmiş aaa dostlar. Dün her ne kadar kafasını kesmek istesem de bugün bir kurtarıcı gibi imdadıma yetişti. Bu durumdan çok memnunum ama belli etmeye de niyetim yok. Murat özel harekatçı. Hani şu boylu poslu, kaslı,yakışıklı,soğuk yiğiyolardan. E böyle olunca bütün arzı endamiyla gelip, bim poşeti taşır gibi üç sergi bezi taşıdı. Ellerini belinin iki yanına koyup üstten bir bakış savurdu.Sırıtıyor mu bu?Teşekkür mü bekliyor ? ●Neee? ■Omzunda kohlidi, ne zaman fark edeceksin merak ediyorum? ●Şaka yapıyorsun...

Yazar Notu “Tarih, sadece yazılan satırlarda değil, satırların arasındaki sessizlikte de saklıdır.” Bu romanı kaleme alırken amacım sadece bir hikâye anlatmak değildi; okurun zihninde zamanın çizgisini kırmak, İstanbul’un taş sokaklarında gezerken geçmişin tozlu raflarını duyumsatmak ve deniz kokusunun içine mürekkep karıştırmaktı. Cevrin ne tam kahraman, ne tam kurbandır. Onun yolculuğu, bir insanın kendi hafızasıyla, geçmişin ağırlığıyla ve geleceğin gölgesiyle yüzleşmesidir. Postmodern anlatımın sunduğu bilinç akışı, üstkurmaca ve metinlerarasılık öğelerini büyülü gerçekçilik ile harmanladım. Bu kitap, yalnızca bir saray entrikası değil; aynı zamanda tarihle kurduğumuz ilişkinin, hatırlama ve unutma biçimlerimizin bir yansımasıdır. Umarım okur, Cevrin’in yolculuğunda kendi yolculuğunu da bulur. Yusuf Özer Ağustos 2025, Kırşehir

Eva çok lisede çok yakın arkadaşını kaybetmiştir

Aheste, çocuk yaşında annesini kaybeder ve annesini öldüren üvey babasından intikam almak için gitti bu yolda türlü aksiliklerle karşılaşır.

Wattpad`deki Bölümlerin Devamı

İsimler değişir, kimlikler silinir ama geçmiş asla peşinizi bırakmaz. Güneş, `Parla` adıyla yeni bir hayata tutunmaya çalışırken, bir yandan İstanbul`un nabzını tutan bir polis muhabiri olur, bir yandan da kayıp anılarının peşinden gider. Aşk, dostluk ve tehlikeli sırlar arasında geçen bu soluksuz hikaye, sizi bir dönüşümün kalbine davet ediyor.

"Sen ki, Meva. Nasıl bir günah işlediysen benim elime düşmüşsün. Trabzona hapsedilmişsin. Çocukluğunu çalmışlar senden, ama ona hiç sahip olamadığın için bunu fark etmemişsin bile." İki siyaset adamının yıllardır süren dostluğu; onlardan birini ölmesi ve kızını diğerine mecburen emanet etmesiyle son bulur. Erkek kardeşleri yurt dışında refah içinde yaşarken, Meva`nın payına düşen kaderde hiç tanımadığı, bilmediği bir adamla zorla evlenmek vardır. Güngör ailesinin içinde yaşamaya başladıkça ortaya çıkan sırlarla birlikte bir polisle iletişime geçer ve hayatının kumarını oynamış olur. "Bir kibrit çöpüne heba olan ailesinin intakımını almaya çalışıyor ama ailesinin umurunda bile değil. Çabalayıp çırpındığı insanlar, kız olduğu için ondan utanıp yıllarca yatılı kursa verdi. Meva kendini boş yere hırpalıyor." dedi adam, sigarasının dumanının gökyüzündeki bulutlara karışmasını izlerken.

Aşk nedir özünde? Muhhabet midir, hasret midir? Sevgi hangi kalpte yer edinir? Masum mudur kendi içinde?

18 yıldır sevilmeyen bir kız gerçek ailesiyle tanışırsa?

Adana Çukurova’nın kavurucu sıcağında, bereketli toprakların gölgesinde yaşayan büyük Çakırbeyoğlu Aşireti’nin ağası Hazar, 31 yaşındadır. Çocukluğundan beri güçlü, acımasız ve sert bir lider olarak tanınmıştır. İnsanların gözü onda, sözü herkesin üstündedir. Fakat hayatın ona en büyük darbesi, sevdiği kadını kaybettiği gün vurur. Hazar’ın hayatının aşkı, narin ve masum Meryem, yıllarca onun en büyük dayanağı olmuş, ama evliliklerinin ilk bebeğini karnında taşırken kansere yakalanmıştır. Doktorlar çaresizdir. Meryem hem bebeğini doğuramaz hem de gün geçtikçe erir. Son nefesini vermeden önce Hazar’ın ellerini tutar, gözlerinden yaşlar süzülür: “Hazar… Benim ömrüm buraya kadarmış. Ama sana bir sözüm var. Eğer beni sevdiysen… çocukluk arkadaşım Dila’yla evlen. Ona sahip çık. Benim veremediğim bebeği ondan al. Çünkü o, hayata tutunacak tek dalı olmayan bir kız…” O an Hazar’ın içi paramparça olur. Sevdiği kadının dudaklarından çıkan bu vasiyet, onun için bir zincir, bir yemin haline gelir. --- Dila ise 24 yaşında, yoksulluğun gölgesinde büyümüş, yalnız bir genç kadındır. Kimsesi yoktur. Yalnızca, hayatı boyunca ona kız kardeş olmuş Bahar vardır. Dila için Bahar nefes, umut, tek aile… Bahar’ın varlığı olmasa, bu dünyada tek başına savrulacak bir yaprak gibidir. Fakat kader, Dila’nın kapısını da acımasızca çalar. Bahar doğumda hayatını kaybeder. Son nefesinde Hazar’a döner: “Dila artık senin hakkın. Onu ben senden aldım, şimdi sen ona hayat ver. Benim veremediğim bebeği ondan al…” Hazar, sevdiği iki kadının vasiyetiyle baş başa kalır. Bu söz, onun kaderini mühürler. Fakat o, sevdiğini kaybetmenin öfkesiyle yanar. Dila’ya bakarken içinde acı ve nefretin gölgesi dolaşır. Onunla evlenir, ama kalbini kapatır. --- Evlilikleri, bir aşk değil, acı dolu bir savaş olur. Hazar, Dila’yı kırmak, canını yakmak için yanında başka kadınları öper, onu görmezden gelir. Dila ise bütün bu acıya rağmen susar; çünkü içindeki tek inancı, bir gün Hazar’ın kalbini kazanabilmektir. Ama Çukurova’nın töreleri, aşiretin baskısı, Hazar’ın öfkesi ve Dila’nın sessizliği arasında yavaş yavaş filizlenen yasak bir duygu vardır: Aşk. Bir gün Dila’nın gözyaşlarına karışan sabrı, Hazar’ın içindeki taşlaşmış kalbi çatlatmaya başlar. İşte o gün, Çakırbeyoğlu ağasının gururu ile bir kadının sessiz direnişi arasında kıyamet kopacaktır.

EFSUN & ASLAN Birbirinden kopamayan iki ruh..

--- “Düşman mı, müttefik mi? Sınır ince, tehlike büyük.” Burcu, Karaçelikler`in asi ve zekâ dolu kızı… Ural, Demirkanlar`ın güçlü ve acımasız lideri… Yıllardır süren kan davası onları birbirine düşürürken, kader beklenmedik bir anlaşmayla onları aynı saflara sürükler. Arya, planını kusursuzlaştırmak için düşmanın evine taşınır; her adım bir oyun, her bakış bir tuzaktır. Ama ihanetin gölgesi ve kalbinin çarpıntısı, işler planlandığı gibi gitse bile, hiç kimseyi kurtarmayacaktır. Güç, strateji ve tehlike… Her şey bir hamlede karar bulacak. ---

Töre, bazılarına yuvadır, bazılarına ise zincir... Rozerin, daha çocuk yaşta bir kadının suskunluğuna mahkûm edildi. Aşiretin kanunlarıyla, ailesinin sessizliğiyle, toplumun göz yummasıyla… O, kendi hayatına şahitlik etmek zorunda bırakılan bir mahkûmdu. Ferman’la töre gereği evlendirildiğinde, ne bir sevgi gördü ne bir huzur. Sadece acının sessizliğine sığındı. Kızları doğduğunda umut sandığı o küçük kalp bile, toplumun vicdansız terazisinde "eksik" sayıldı. Çünkü Kardelen yürüyemeyecekti. Ve Ferman, bir bez parçası gibi fırlattı baba oluşunu. Yetmedi. O eve bir kuma daha geldi. Üstelik geçmişin karanlık hesaplarıyla dolu, Ferman’ın abisinin terk ettiği nişanlısı… Şimdi Rozerin’e her gün cehennemi yaşatmak için oradaydı. Fakat dağlar sessiz değildir. Bazen bir annenin içli ağıtıyla yankılanır. Bazen imkânsız bir aşkın göğsünde kanar. Ve bazen, en kar altında kalan Kardelen bile başını kaldırır gökyüzüne. “Dağlar Yankılandı: Kardelen”, töreyle örülmüş suskun hayatların, kırılgan kadınların ve ayakta kalmayı seçen annelerin romanı. Gelincik Bulut’tan yürek burkan, ama umudu asla unutmayan bir öykü...

Her hücremle her uzvumla var olmaya devam ediyorum sadece. Ta ki ölümüm gerçekleşinceye kadar...

klasik gerçek ailem kurgusudur Bİ ŞANS VERİN LÜTFEN EĞLENCE AMAÇLI YAZILMIŞTIR KIZIMIZI ÜVEY AİLESİ YETİMHANEDEN ALIYO AMA BİRAZ UMURSAMAZ DIŞARDAN ÇOK GÜZEL Bİ AİLE GİBİ GÖZÜKSELERDE İÇİRİDEN İŞLER FARKLIYDI PEKİ KIZIMIZI GERÇEK AİLESİ BULURSA NOLUR LÜTFEN Bİ ŞANS VERİN

Küçüklüğünden beri ailesinden şiddet gördüğü sebebiyle evden kaçmak için hep okula giderdu. Asena 17 yaşındaydı abisi Azad düşman aşiretinin kızını kaçırmıştı ve berdele kurban gidicekti

Profesyonel hırsız Lara karsu hiç beklemediği anda, güzellik yarışmasında hırsız olarak evine girdiği adamı görür... İyi Okumalar📖

Mardin’in Dargeçit ilçesi… Toprak, sertti. İnsanlar da toprak gibi. Dağların gölgesinde, taş evlerin arasında büyüyen her çocuk törenin yasalarıyla yoğrulurdu. Kızlar için okul sadece bir kapıydı; açılırdı ama ardında genellikle karanlık bir oda beklerdi. Kumru, on beş yaşına yeni basmıştı. Gözleri kocaman, kalemi hızlıydı. Okul defterleri şiirlerle, gizli hayallerle doluydu. Öğretmeni Cahit Bey, onun zekâsını görünce “Bu kız köyden çıkacak, doktor olacak” derdi. Ama köyde böyle hayaller uzun sürmezdi. O gün kadınlar, annesinin kulağına eğilip fısıldadı: — “Kumru regl olmuş. Artık kız değil, kadın oldu.” Bu söz evin içine ateş gibi düştü. Çünkü Kumru’nun babası Hayri, borç içindeydi. Yıllar önce, Mardin’in on dört köyüne hükmeden Ciwan Asmar’dan borç almış, karşılığında tarlasını ipotek etmişti. Borcunu ödeyemeyince tek yol kızını vermekti. Ciwan Ağa, otuz üç yaşındaydı. Gözü kara, merhametsizliğiyle nam salmıştı. Bir bakışıyla köy meydanını susturur, bir sözüyle kan davası başlatırdı. Herkes ondan korkardı. Fakat Kumru’yu ilk gördüğü gün, içindeki taş kalp çatladı. Okul çantasını sırtına asmış yürürken Kumru, Ağa’nın zihnine kazınmıştı. O an kararını verdi: Bu kız onun karısı olacaktı. Aşiretin büyükleri toplandı. Odanın ortasında bir mangal közleniyor, duvarlarda silahlar asılıydı. Ciwan ağır adımlarla içeri girip Hayri’nin karşısına oturdu. — “Borç borçtur, Hayri. Tarlanı alırım, ya da kızını.” Hayri’nin gözleri yerdeydi. — “Ağa… Tarlamı alma. Kızım Kumru’yu sana verdim.” Kumru’nun annesi hıçkırıklarını yutarken, Kumru titreyen sesiyle karşı çıktı: — “Baba! Ben okumak istiyorum. Ben Ciwan Ağa’nın karısı olmam!” Ama o evde Kumru’nun sözü değil, törenin hükmü geçerdi. Ciwan, genç kıza baktı. Sertti, acımasızdı ama içinde yanıp duran bir şey vardı: Aşk mıydı, sahip olma hırsı mıydı, kendi bile ayıramadı. — “Sen benim olacaksın, Kumru. Benim gözümden bile sakınacağım.” O gece karar kesinleşti: On beş yaşındaki Kumru, otuz üç yaşındaki Ciwan Ağa’nın nikâhına verilecekti. Kumru’nun içindeki umut ateşi, bir anda küle dönüyordu. O, özgürlüğü hayal ederken, şimdi kendi cehennemine adım atıyordu.

Yaşamayı unutmuş biri için; yeni bir başlangıç ve son arasında hiçbir fark yoktu.

Gerçek ailem...

Klasik aile içi ama birşeyler farklı o kaybolan kişi kız değil erkekti. Bakalım Umut için neler olucak. Sakladığı sır ortaya çıkıcak mı? 15 yıl boyunca dayanılmaz acı çeken umut gerçek ailesinde mutluluğu bulucak mı?🍰

ATNALI KAFES Bir aynanın karşısında başlayan savaş, Mardin’in taş sokaklarında yasak bir aşka dönüşebilir mi? Asel Derin, yıllarca toplumun sözleriyle bedenine hapsedilmiş, aynalı kafesinde kendi yansımasıyla kavga etmiş genç bir kadın. Tıp fakültesinde kendini kanıtlamış olsa da en büyük savaşı hâlâ kendi kalbinde sürüyor. Cesur Ağa ise güçlü, karizmatik ve her daim ulaşılmaz görünen biri… Asel için bir ağabey gibi kabul edilmiş ama hiçbir zaman öyle hissedilmemiş. Onun bakışları, kahkahası, sözleri Asel’in kalbinde yıllardır saklı tuttuğu bir sırrı uyandırıyor: “Sevememiştim, kardeşim gibi sevememiştim.” Bir tarafta toplumun yüklediği etiketler, annenin disiplinli sesi, Mardin’in dar sokaklarında yankılanan dedikodular… Diğer tarafta kalbini hızlandıran, ama yasak gibi görünen bir aşk. Asel aynalı kafesinden çıkıp kendi hayatının anahtarını eline alabilecek mi? Cesur’un gölgesi, Asel’in ışığını söndürecek mi, yoksa daha da parlatacak mı? “Bedenim benim evim ve ben evimi sevmeyi öğrendim. Peki ya kalbim?” Zümrüt Kafes yan karakterleri Asel ve Cesur ile tanışmaya hazır mısınız? Biraz romantik komedi biraz dram olsun… #müjdeaklanoğlu #hasremyayınları #kitap #aşkromanı