Kendisine ay güzeli derdi gizlice, hak etmediğini düşünürdü içten içe ama söylemekten de asla geri duramıyordu. Aya olan sevgisini bir kendisinin haberi var sanıyordu, aya sormuş muydu hiç vefasını? Sorsa, belki de yılların acısı yaşanmamış bir düş gibi unutulur giderdi. Çünkü o, Ay’ın güzeliydi. Ve bilsin bilmesin, böyle kalmaya devam edecekti. “İnsanın en büyük sınavı yalnızlıkta değil, uzanacak son bir elin dahi kalmadığı o çaresizlik anında başlar derler. Her zaman senin düşüncelerinin kırık yansıması oldum, izindeydim ama kaçırdığın bir şey var ay ışığı. Sen hiçbir zaman tam olarak yalnız kalmadın, kalamazsın da. Aradığın birileri var, biliyorum. Ve sen onu bulana dek, ben olduğum yerde beklemeye devam edeceğim. Neden diye sorma, bir cevaba hiç sahip olamadım. Gözlerin artık yukarı bakmasın. Çünkü bu sana son yazım.” Gökyüzünün unutulmuş bir parçası gibi duran bir demet mavi çiçek ve bir not. Daha fazlası değildi, daha azı da olmamıştı.

Yıllar öncesinde kader ağlarını örmüşken kadere karşı koymak ta neyin nesi? Geçmişteki sırlarla kaplı gerçeklerle yüzleşirken bunun altında ezilip kalacak mıydım? Yoksa savaşıp kendi gerçeklerimi mi yazacaktım bilmiyordum kafam öyle karışmıştı ki ne yapacağıma dair bir fikrim yoktu... Tabiki intikam ateşinde kavrulur iken kendi savaşımı başlatıp ortalığı yakıp yıkacaktım!

Hayatın zorluklarıyla başa çıkmaya çalışan miren, bir gece hiç tanımadığı bir evde kendini bulur.

Babam ölmemiş...

Selam ben Buse naz Arslan 11. Sınıfım yeni okulumla maceramı okuyun.

Bana dünya ölmeyi layık görmedi. Yandım. Yandım. Ama hiç kül olmadım. Şimdi omzumda o yanığın izi, elimde kendi adaletimin kanlı gölgesi. Kendi adil olmayan kurallarınızla, benim gölgeme basmaya devam edin. Ben bastığınız gölgeden, kendi ateşimle sizin adaletinizi kül etmeye devam edeceğim. -Saygılarımla Görünmeziniz. ... “ Kendini sahtelikle ördüğün duvarların arkasında tutuyorsun. O duvarların önüne geçmiyor, sadece bir yalanı yaşıyorsun. Sen bir yalandan ibaretsin. Şimdilik. Bir gün güzelim. Bir gün duvarlarını parçalayacağım. Gerçek olabilmen için.”

Lise boyunca üç okul ve deşiik kız herkesin hoşlanmadığı kız en sonunda bir özel okul beki gerçekten de nasıl olucakt......

“Her karanlık bir zamanlar aydınlıktı. Oysa her aydınlık da karanlığa dönüşmeye mahkûmdu.” . Psikoloji öğrencisi Alara Yıldırım, gözlerini hiç tanımadığı bir evde açtığında artık hiçbir şey eskisi gibi değildir. Kendini, ailesinin geçmişte yaptığı hataların bedelini ödemek zorunda kaldığı karanlık bir dünyanın ortasında bulur. O an, Alara’nın hayatı ikiye ayrılır: Bir yanda ailesinin hayatı, diğer yanda kendi özgürlüğü ve kalbinde hâlâ yer eden Mert... Zorla adım attığı bu tehlikeli dünyanın içinde Alara, hem hayatta kalmak hem de kim olduğunu yeniden keşfetmek zorundadır. Korku, aşk, fedakârlık ve çaresizlik arasında sıkışan Alara ya tanımadığı bir yabancı olan Taylan Karasoy ile evlenecektir ya da ailesinin hayatını riske atacaktır. Her ailenin bedelini biri öderdi ama Alara, bu bedeli ödemeye hazır mıydı?

“Abilerimin yanındaki arkadaşlıklar, mahalledeki sırlar ve gizli duygular… Nefes’in kalbinde sakladığı aşk, Ayaz ve abileriyle olan bağlarıyla birlikte nasıl bir yolculuğa dönüşecek?”

"Kızım hangi ülkeden lisemize geldin" herkes bana döndü"Türkiyeden" dedim.yanımda oturan Akyaz çocuk "Türk kızlarının böyle güzel olduğunu bilmiyordum"dedi........

Roma imparatorluğunda cadı avı

O bir kurak topraktı. Ne ben onun toprağında yeşermekten vazgeçebildim ne de o kurak toprağından sıyrılabildi. Zülayn Akdemir & Alparslan Dağhan

Vatana millete hayırlı uğurlu bir avukat olan Efsun Hak kendisi ve kardeşi Ahu için gecesini gündüzüne katan işten eve - evden işe koşturup duran genç bir kızdır.Ta ki o traji komik trafik kazasına kadar... Ve Efsun kendini yine bir savaşın ortasında "imkansız barışını" ararken bulmuş... O güvercin acaba kafesinden kurtulup Efsun `a ulaşabilecekmiydi🕊⚖

Vatana millete hayırlı uğurlu bir avukat olan Efsun Hak kendisi ve kardeşi Ahu için gecesini gündüzüne katan işten eve - evden işe koşturup duran genç bir kızdır.Ta ki traji komik trafik kazasına kadar... Ve Efsun kendini yine bir savaşın ortasında "imkansız barışını" ararken bulmuş...

Vatana millete hayırlı uğurlu bir avukat olan Efsun Hak kendisi ve kardeşi Ahu için gecesini gündüzüne katan işten eve - evden işe koşturup duran genç bir kızdır.Ta ki traji komik trafik kazasına kadar... Ve Efsun kendini yine bir savaşın ortasında "imkansız barışını" ararken bulmuş...

Bir gecem bir ömre bedel oldu onunlayken

Kitabım hayal ürünüdür gerçeklerle alakası yoktur.

Her yol bir çıkmazı, her çıkmaz bir kalbi saklar... Aşk, bazen en karanlık labirenttir. İçinde kaybolduğunda, geri dönüş yoktur. Bir kalbin ateşle sınandığı, sırların duvar ördüğü bu labirentte, yolunu bulan kurtulur mu? Yoksa herkes kendi kalbinde kül olmaya mahkum mudur?

“Daima parla, yanında olamasamda her zaman seni izliyor olacağım Ay parçası…”

Bir genç kızın aşkı, Abisinin arkaşını görüşüyle başlar,nerden bilebilirsin ki bu çocugun motor tutkusu yüzünden başına ne tür belaların gelebileceğini ve ne tür güzel anıların birikebilecegini..

Ben Elif Naz Aksoy. Mahallede herkes beni “deli dolu avukat kız” diye tanır. Dışarıdan baktığında kahkaham eksik olmaz, ama mahkemede görsen tanımazsın... sert, net, dosya gibi konuşurum. Hâkim bile bazen gözlerini kaçırır benden, o derece. Ama işte kalp… kalp mantıkla yargılanmıyor biliyorsun. Benimkisi çocukluk aşkı. Yaman Aras Öztürk. Evet, adını bile söyleyince sinirlerim geriliyor. Dünyanın en mesafeli, en suskun, en “odun” adamı. Yakışıklı mı? Evet, sinirleri bozacak kadar! Motoru, deri ceketi, o ciddiyeti… İnsan görse dava açmadan ifade almak ister. Ama ben, aklı başında bir insan olarak, yıllardır aynı hatayı yapıyorum: ona hâlâ aşığım. Sayısalcı yedi sülalenin tek sözelcisiyim, belki de bu yüzden her şeyi cümlelerle çözeceğimi sanıyorum. Ama Yaman, nefret ettiğim o matematik gibi… duygularını denklemle gizliyor benden. Ancak ben Elif pes edecek biri değilim... Hele ki kalbinde “olmaz” yazan bir dosya varsa, o davayı mutlaka temyize götürürüm!

Yok niye bi açıklama olsunki

BİR YANDA KANUN, DİĞER YANDA KAOS. İKİSİNİN ORTASINDA ATEŞE YÜRÜYEN BİR KADIN. Bu, kör bir düğümün hikayesi. Kayıp bir kardeş. Sahte bir kimlik. Biri kanun, biri kaos. İki adam. Ve düğümün tam ortasında bir kadın: Umay Güneş. O, düğümü aşkla çözeceğini sandı. Ama aşk, düğümü daha da sıktı. Artık tek bir yol kalmıştı: Düğümü çözmek değil, kılıçla kesmek. Ve Umay`ın kılıcı, onun kamerası olacaktı. Her gün başkalarının kayıp hikayesini anlatan Sunucu Umay Güneş, bir gün kendi trajedisinin başrolü oldu. Umay Güneş için her şey, kardeşi Yekta`nın kaybolmasıyla başladı. Bu kayıp, onu sadece polis kayıtlarına değil, Yekta`nın "Ilgaz Yücel" adıyla yarattığı gizli hayata ve o hayatın merkezindeki acımasız lider Mirza "Alaz" Atahan`a götürdü. Soruşturmayı yürüten Amir Borahan, Umay`ın vicdanı olmaya çalışırken, Alaz onun zaafı oldu. Ama bilmediği bir şey vardı: Alaz, bu hikayedeki herkesin kaderini elinde tutuyordu ve Umay`ın aşkı, o kaderi değiştirmek için yeterli olmayacaktı. İhanetle bilenmiş bir kadın, şimdi en büyük kozunu oynamak için ekran karşısına geçiyor.

“Sen ağlamadan, sen ağlaya.”

Sanki nefesim kesilmişti, her şey sanki durmuş gibiydi… Önümdeki boş sıraya yavaş yavaş ilerledi, gerçekten o muydu, beni hatırlamışmıydı? Ama gözlerindeki soğukluk, pek sıcak değildi…