Burada beğendim şarkı sözlerini, kitap ve söz alıntıları paylaşacağım.

Rüya, annesi evi terk ettiğinde hayatının ne yönde değişeceğinden pek emin değildi fakat okulunda düşman olduğu çocuk ile kardeş çıkmayı beklediğini de söyleyemezdi. Bir anda hayatına yeni giren iki abisi ve babası ile onu son yaptığıyla okula rezil eden ezeli düşmanı ailesi olmuştu. Okulunda ve evinde karşılaştığı zorluklarla nasıl baş edeceğini bilemeyen Rüya’yı yepyeni bir yol bekliyordu. Tüm bu yeniliklere alışması gerektiğinden bile emin olamayan Rüya’nın hayatının değiştiği yönün nasıl olduğunu görmek için onunla kızıl saçlı bir kara kedinin sırtında yolculuğa çıkmak ister misiniz? Emin olun ki pek bir keyifli olacak. Kızıl Saçlı Kara Kedi’nin yeni bölümleri her cuma akşamı yayımlanacaktır. Eğlence ve samimiyet dolu bir gerçek ailem hikayesi okumak isterseniz bu kitaba başlamanızı tavsiye ederim. Bol keyifli okumalar kara kedilerim.

16 yaşında deli dolu kızımız hiç beklemediği anda ailesinin yalan olduğunu sıradan bir İstanbul kızıyken, Trabzonlu TÜFEKÇİ aşiretinin tek kız çocuğu ve torunu olduğunu öğrendi. TÜFEKÇİ aşireti Aden`in hayatına girebilecek mi? Aden abileri ve kardeşiyle neler yaşayacak? TÜFEKÇİ beyleri bi anda hayatlarına giren kardeşleriyle bocalayacaklar belki ama hepsi aden sayesinde değişip abi olmak ne demek tadacaklar. Klasik bir kurgu olsada, çalınma gibi bir durumda yasal işlem başlatılacaktır. Hepimiz emek harcıyoruz lütfen birbirimize saygı duyalım !!

​"Dünyanın en ağır yükü, karnındaki can değil, kalbindeki ölüydü."

"Ne istiyorsun?" İstediği her neyse verip ondan kurtulacaktım."İstediğim şey sensin," dedi.Ondan adım adım uzaklaşırken "Yürü git işine," diyerek bağırdım. Boş tehditlerimi savururken alayla izledi. Bu neşeden uzak, alaycı bir gülümsemeydi. Cılız sesim onu yeterince korkutmamıştı."İstediğimi almadan gitmeyi düşünmüyorum."

Rakip kulüplerden doğup yükselen bir aşk hikayesi.

Sadece bir şekerpare kavgası ile başlayan ve tesadüflerle devam eden bir aşk okumak istiyorsanız kitabıma beklerim.

Bir hata. Bir gece. Ve geri dönüşü olmayan bir karanlık. Mira Kuştemur, yanlış bir anda yanlış birine dokunduğunda, yeraltının kapıları onun için aralandı. Cesetler, suskunluklar ve tehditler arasında sıkışırken, gerçeğin sandığından daha derin olduğunu fark etti. Bu karanlığın merkezinde ise Doruk Aras Sarnıç vardı. Yeraltı mafyasının adı fısıltıyla anılan yüzü… Ve Mira’nın kaçamadığı tek gölge.

Gerçek hayattan yaşanmışlıklar barındıran bir hikâye. Hiç âşık olmamış bir adam, gece hayatı olmayan, dudaklarından sadece "iş" ile ilgili zehirli kelimeleri döken, annesinin sürekli kendisine, evlen evlen, demesiyle hayattan bıkan genç bir adam. Hikâyeler yazan, hayali yazar olan bir genç kız. Sıradan normal hayatlar yaşayan, arkadaşları ile buluşan, kendi içinde ki karamsarlığa yenilmemeye çalışan, her daim etrafa gülümseyen ve gerçek aşkı hiç tatmamış bir genç. İkisinin yolları, telvede ki yollar gibi birleşiyordu. İnsan, sevdiğine benzermiş lafının gerçekliğini bizzat tacadaklardı. ( Kendimi daha fazla geliştirebilmek adına, oy verip, yorum yaparak, yaptığım hatalardan bahsederseniz. Çok mutlu olurum. Teşekkür eder, sizlere keyifli okumalar dilerim. )

Geçmiş ihanetlerinin geleceğe bıraktığı büyük yükümlülüklerin ağır sonuçları... İntikam, adalet, aşk ve sadakat dörtlüsünün buram buram koktuğu bir hikaye…

Gece Eskişehir de anadolu üniversitesi psikoloji bölümünü kazanan genç bir kız. Bu bi genç kızın kendi yönünü bulma hikayesi

Bir ülkeyi kadınlar yönetseydi nasıl mı olurdu? Erkekler başlarına belalar açar ve tekrardan hükümeti kendi ellerine almaya çalışırdı. Ama Aysar ve Karan`ın olduğu ülke böyle değildi kadınlar erkeklerin baş tacı olmalıydı. Ve erkekler ise kadınlara muhtaç... Çünkü bilirlerdi ki, kurtarıcılar değerliydi. Peki... O gün yan yana gelerek sonunda bir anlaşmaya varmaya çalışan Aydar ve Karan`ın gelecek olan büyük felaketlerden haberleri var mıydı? Geçmiş onlar için bir sırdı. Peki perdesi aralanacak mıydı? Ve evlilik... Onları nasıl etkileyecekti..?

"İnsanlar öldürür, çalar ve kalp kırar. Kimileri ise gözyaşlarını çalarlar insanların. Ben, ondan çaldığım gözyaşlarıyla zihnimde bir deniz yaratmış olan o kadındım. Avuçlarımda biriktirdiğim kanlar benden akmıyordu. Onun göğsünden kopup geliyordu. Ancak kimse bilmiyordu acısını. Dışardan kanayan bendim, sızısını hisseden O`ydu. Ben küçük bir kız çocuğuydum; yağmur damlalarını gözyaşı zannedecek kadar saf, göğü ağlatanın tanrı olduğunu düşünecek kadar aptaldım. Ölenlerin toprağa girdiğini bilirdim de, arkalarında bıraktıkları acıyı hissedemeyecek kadar toydum. Avuçlarıma kazınacak elleri sanmıştım. Oysa o ellerin beni yakacağını hiç düşünmemiştim. Bizim için başka bir evren olmayacağını biliyorduk ikimizde. Birbirimizi bulabileceğimiz tek evren buydu ve biz bulmak bir yana, bu evrende kaybetmiştik ışığımızı. Ben küçük bir kız çocuğuydum; birkaç damla gözyaşının bile fazla görüldüğü bir bedende, içime gömdüğüm hayatları saklamayı başaramamıştım. Ellerimle sökmüştüm birçoğunun köklerini acıtıyor diye. Hiçbir zaman pişmanlık duymamıştım bundan, ama üşümüştüm. Bilmemiştim o kökler bana sarılmış ve beni Dünya`daki kötülüğün soğuğundan korumuş. Bu Dünya`da soğuktan başka bir şey yokmuş. Burada kimisi zihnine gömermiş her bir şeyi ve içinde yaşarmış. Kimisi ise içine gömermiş ve ilk bulduğu zihinde yaşamış hayatı. Tanrı`nın bana bahşettiği lanetin, her zaman için iki tarafta da yaşayamayacak oluşum olduğunu düşünürdüm. Yanılıyormuşum. Benim lanetim yaşayamayacak oluşum değilmiş. Aksine, yaşatamadıklarım yakacakmış beni. Çok garip biliyor musun? Evet, sen. Sanki bu his o kadar muazzam ve ağır ki, altında ezildiğimi hissediyorum. Bundandır ki son birkaç saattir elime aldığım kalem tek bir kelime yazmıyor. Aşağı bakıyorum, bir okyanus var. Ama fazla yüksek... Ölüm gibi. Yukarı bakıyorum, masmavi bir gökyüzü. "Fazla sonsuz..." diye mırıldanıyorum içimden. Yaşam gibi. Ve duvara bakıyorum sessizce. Ölümle yaşamın arasındaki o ince çizgi, o uçurum ise biz gibi. Sen gibi. Gözyaşlarını çaldım diye nefret etme benden. Ki seni tanıyorsam, eğer unutmamışsam benden nefret edemezsin. O zaman bilmelisin ki, ben zihnime senin için bir çiçek ekmişim ve köklerinin beni sarmasına izin vermişim. Herkes sorgulamış o çiçeğe ettiğim tebessümü. Ama ben soldurmamışım, koparmamışım. Sıkıca tutunmak istediği, hatta tutunabildiği tek şey o tebessümken o çiçeği kopardıysam gece saçlım, bil ki senin yaşayacak yerin kalmamıştır bende. Düşüncelerinle başa çıkamamış, bulduklarını da kaybetmişsindir o zaman. Çaldırdığın gözyaşları avuçlarından düşmüş, dünyanı aydınlatacak Kuzey Yıldız`ın dururken sen geceye mahkûm olmuşsundur. Avucunda tuttuğun gözyaşları da çalınıp tanrıya gözyaşı için yalvardığında, o duyguları da düşürdüğünü fark ederse, her şey düzelirdi. Sana biraz duygu bahşederdi ve yeniden yaşamayı öğrenirdin. Ama ben seni biliyorsam, senin düşürdüklerin değil. Onların bıraktığı acı daha çok hissettirmiştir kendini sana. Ben unuttum, ama sen unutma. Bu çiçekleri ben ektim. Ve ben söktüm. Köklerini ise gözyaşlarımla kuruttum.

Her hikayenin başrolü sandığınız kişi değildir.

“Evet çocuklar, Rana yine bir sebepten dolayı sınıfını değiştirdi. Bundan sonra bizimle ders işleyecek.”

Düşlerde yaşamak, ölü bir ruhun tutunduğu tek bir daldır. Bu, Umay’ın ilk yıkılışı değildi. Leyla’nın da ilk ölümü… Sakın tek bir katil aramayın. Bir kadının bedeninden ruhunun ayrılması, Suçun tek bir elde olduğu anlamına gelmez. Ben Umay. Ve her şey şimdi başlıyor.

Bir kaza gecesi bedeni buggünde kalırken ruhu asırlar öncesine savruldu Uyandığında Osmanlıdaydı ve burada ona yabancı gözüyle bakılmıyordu Çünkü bu zaman onun kalbinin zaten ait olduğu yerdi Zamanın Emaneti Âit olmadığı bir dünyadan âit olduğu zamana çağrılan bir kızın hikayesi Bazı uykular vardır Asırlık uyanışlara gebe olan

-Azra Seren Uygar burda mı? Diye bi ses yükseldi randavumdan önce geldiğim doktorumun kapısından gidip gitmemek arasındaydım evet hastaydım bunun farkına daha önce varmıştım ama iyileşmek istemiyordum severek evlendiğim kocamın beni aldattığı hissine kapılmıştım ve hastalık kısır olmam tuzu biberi olmuştu son bi kararla ayaklandım annemi düşünmek zorundaydım babamdan sonra beni kaybetmesi onu yıkardı ona bunu yapmaya hakkım olmadığını düşündüm doktorumun odasına korka korka ilerledim sonuö belliydi ama erteleyebilirmiydim ki bu güç varmıydı bende kapıyı çaldım içeri adımlayıp kapıyı arkamdan kapattım kan tahlili emar her şeyin testi yapılmıştı aslında bende doktordum kanser belirtilerini çoktan kendimde görmüştüm ama kestiremediğim kaçıncı evre olduğuydu oda bu gün belli olmuştu son evre İlk defa bi kurgu yazmayı düşünüyorum ilk ve tutulmazsa muhtemelen son okunması dileğiyle yazım yanlışları olabilir şimdiden üzgünüm

Buz gibi bir mafya ve ateş gibi bir aşk... 📢Not: bu kitap Kardeşim tarafından yazılmıştıt 📢Tüm hakları gizlidir.

Hissediyor musun karanlığı gölgemde? Yetişiyor zihnimin koyu derinliğinde, Yıldızlar düşüyor; üşüyoruz gökyüzümde... Uyandır beni ya da, gerçekleştir dileğimi kayan son yıldızımızın ibaresinde... "Zamanın değerini kaybedince anlama. Durup düşünmek bir kenara; çık buradan ya da uyu bir yangın yatağında" -KB Aklını kaybettiğinde değil, kalbini kaybettiğinde delirirsin. amaç sadece eğlenmek ve kafa dağıtmak okuyan herkese teşekkür ederim <3 (Amacım hiçbir psikolojik rahatsızlıkla dalga geçmek veya güzellemesini yapmak değildir) (Taslak)

Kaybolanların sesi olmak için,cesaret bazen yeterli olur.

İzmir’in en büyük mafyasının kızı Melina küçüklüğünden beri içerisinde bulunduğu suç dünyasının tam tersine gizlice baro sınavlarını kazanmış bir hukuk öğrencisidir fakat hukuk öğrencisi olma hayelleri uğruna babasıyla bir çıkar anlaşması yapıcaktır…

Spoi vermeyeceğim ama umarım klişelere meydan okuyabilirim. 😊

"Seninle yıldızları izlediğimiz yere gittim. Her kayan yıldızda seni diledim. Onlarca kez..."

Hazır mısınız? Çünkü ben değildim böyledir hayat ,bekler ,izler ,dinler en savunmasız anını kollar her zaman.Öyle zamanlar da siz kendinize sorun.Hazır mıyım? Alina’nın bunu kendisine sorma fırsatı olmamıştı hayat onun için hiç bir zaman yaşanılabilir değildi dayanılabilirdi o yaşamak zorundaydı bir gün bir şeyler değişti Bildiği gerçeğin sadece küçük bir kısım olduğu ve ailesinin olması gibi fakat yıkılmadı şimdilik.