Arkadaşlar merhaba.Bu benim ilk kurgum lütfen bir şans verin. Benim en sevdiğim kurgu aile kurguları bu yüzden ben de bir aile kurgusu yazmaya karar verdim. Bir şans verirseniz çok mutlu olurummm 😍🙏🌸

Bütün kusursuzluğuyla parlar dolunay. Ama her dolunayın bir karanlık yüzü vardır, değil mi? ​Arya da öyleydi. Yüzü ay ışığı kadar kusursuz, kalbi ise mühürlüydü. O, kendi hayatının tehlikesini bilmeden uyurken, en yakınındaki sırdaşı Ekin, aralarındaki yaş farkına rağmen güçlü bir bağla ona siper olmuş, sessizce nöbet tutuyordu. ​Ta ki o meçhul Çağan, Arya`nın sadece kendi hayatını değil, kalbinin atış ritmini de değiştirene kadar. ​Masumiyetin ve hastalığın birleştiği bir öyküde, aşk, hayata tutunmanın tek yolu olabilir miydi? Ya da yeni bir başlangıç, o kırılgan kalbi daha büyük bir tehlikeye mi atacaktı? ​Okuyacağınız bu hikâye, sekiz yaşındaki bir çocuğun gölgesiz gülüşü ile hayatın acı gerçeği, güçlü bir dostluk ve beklenmedik bir aşk arasında kurulan bir köprüdür.

​🥐 GÜN BATIMI PASTANESİ ☕ ​Un Çuvalları ve Kafein Krizinden Doğan Tatlı Bir Aşk Hikayesi ​“Bazı aşklar fırından yeni çıkmış bir kurabiye kadar sıcak, bazıları ise sabahın ilk kahvesi kadar serttir.” ​Derin Aksoy, İtalya’nın tozlu unlarından sıyrılıp hayallerinin peşinden İstanbul’un en renkli sokağına geri döner. Turkuaz pencereli, begonvillerin sardığı Gün Batımı Pastanesi onun için sadece bir dükkan değil, kalbinin attığı yerdir. Tek istediği; hazırladığı o sihirli turtalarla insanların yüzünü güldürmektir. ​Ancak yan dükkana taşınan Kerem Soykan, onun bu renkli dünyasına adeta bir "kafein şoku" gibi girer. Jilet gibi gömlekleri, milimetrik hesapları ve her şeyi kontrol etme tutkusuyla Kerem, tam bir düzen abidesidir. Onun için kahve bir sanat, hayat ise bir disiplindir. ​Bir yanda un çuvallarını deviren, her sabah yeni bir sakarlıkla uyanan ama kalbiyle yemek yapan bir kadın... Diğer yanda ise her damlayı saniyelerle ölçen, duygularını siyah kahvesinin içine hapseden bir adam... ​İlk karşılaşmaları bir un fırtınasıyla başlasa da, Begonvil Sokağı’nın Arnavut kaldırımları kısa sürede tatlı atışmaların, gizli bakışmaların ve dükkanlar arasında gidip gelen o unutulmaz kokuların tanığı olacaktır. ​M. Ö.`nün kaleminden; mutfaktaki kaosun kalpteki huzura, zıt kutupların ise birbirini tamamlayan en lezzetli tarife dönüştüğü, iç ısıtan, bol şekerli ve taze demlenmiş bir hikaye... ​Hazır mısın? Bu pastanede sadece tatlılar değil, hayatın kendisi pişiyor!

GÖNÜL, GÖRMEK İÇİN GÖZE İHTİYAÇ DUYMAZ.

O bir kurak topraktı. Ne ben onun toprağında yeşermekten vazgeçebildim ne de o kurak toprağından sıyrılabildi. Zülayn Akdemir & Alparslan Dağhan

Acı, haksızlığa uğrayan bir kızın somut bağırışlarıydı. Bağırış, çocuğu ölen bir annenin çaresizliğidi. Çaresizlik, dört duvar arasında kalmaktı. Kalmak ise senin canlı ölümündü. Ruhunun bedeninden çıkması oluyordu. Ruh sonsuzluğa teslim olmuştu, beden ise acıya mahkum bırakılmıştı. Ruh gitmişti, beden ölmüştü. Beden yanmıştı, ruh kül olmuştu. Acılar kavrulmuştu, bağırışlar söndürülmüştü. Çaresizlik yok etmişti, kalmak süründürmüştü. O gün ruh teslim olmuştu beden yerlerde sürüklenmişti. İşte o gün genç bir kızın ruhu semaya yükselmiş bedeni ise karanlığa hapsolmuştu..

Gökçe... 18 yaşında genç bir kız. Babam dediği adamın şiddetine maruz kalan hayatın yüzlerinden birini gören kızlardan biri. Gerçek ailesini bulduğunda karşılaştığı yeni ev üyeleri. Bir anne, bir baba ve altı tane abi... Bu evin yedinci çocuğu, dokuzuncu üyesi. O evden ayrıldıktan sonra daha iyi bir hayat şartlarına geçmiş olsa bile peşini bırakmayan geçmiş ve insanlar... Yeni bir ev, yeni bir aile, yeni insanlar... Gökçe ve onun gerçek mücadelesi. "Ev. Duvarları kanlı olan."

Her şey onu ilk gördüğüm anda başlamış gibiydi. Fakat daha bilmediğim çok şey vardı. UYARI!!! KİTABIN BÜTÜN HAKLARI BANA AİTTİR. KOPYALANMASINA YA DA ALINTILANMASINA İZNİM YOKTUR. İZİNSİZ KOPYALAYAN OLURSA DAVA AÇARIM.

Geçmişini unutan bir kız yıllardır yakınlarının ondan sakladığı bir gerçekle yaşıyordur.Ondan gizlenen tek şey yaşadığı olaylar değil aynı zamanda değer verdiği kişilerdir.Yıllar sonra tekrar karşısına çıkan Ege ile Dalya’nın hayatı değişir.

"Karanlığın içinde parlayan ışık, bir kalbin ritmini değiştirebilir mi?" Karanlık ve aydınlık arasındaki ince çizgide, iki ruh bir araya gelecek... Ve dünya, bir daha asla aynı olmayacak. Darian L. Petrov, Rusya`nın en güçlü motorcu çetelerinin lideri. Hızı ve gücüyle nam salmış, suçun derinliklerinde kaybolmuş bir adam. Geçmişi, ardında silinmez izler bırakmışken, hayatı yalnızca özgürlük ve hızla şekillenmektedir. Fakat bir gün, her şeyin anlamını yeniden tanımlayacak bir karşılaşma yaşar: Milena Valérie Ivanova. Milena, Rusya`nın en prestijli bale okuluna girmeye hazır, büyüleyici bir balerin. Zarafeti, disiplini ve tutkusuyla herkesi etkileyen bir genç kızdır, ama kalbinde bir boşluk vardır. Bir gün, hayatını değiştirecek bir anla karşılaşır; karanlık bir adamın, Darian L. Petrov`un gözleriyle. İlk bakışta, birinin motorunun gürültüsü, diğerinin dansının zarafetiyle bir araya gelmesi imkansız gibi görünse de, zamanla aralarındaki bağ, birbirlerinin eksikliklerini tamamlayan bir köprüye dönüşür. Darian, geçmişinin karanlık gölgelerinden Milena`yı korumak için her şeyi göze alırken, Milena da Darian`a hayatın en derin anlamlarını, dansın ötesinde, kalbinin ritmini öğretmeye başlar. Suç dünyasının acımasız gerçeği ile balenin saf ışığı arasındaki bu tezat, aralarındaki büyük aşkın yolculuğunda birleşir. Her bir adım, hem tehlikeli hem de tutkuyla doludur. Ama bir soru kalır: Gerçek aşk, tüm karanlıkları aydınlatmaya yetecek kadar güçlü olabilir mi? "Sonsuz hızda bile, kalbim yalnızca sana doğru çarpıyor, Milena. Çünkü sen yanımdayken, dünya duruyor gibi hissediyorum." -Darian L. Petrov

Ben bir aşiret kızıydım. Kurallar, beklentiler ve "uygun eş adayları" arasında sıkışmış bir hayatım vardı. Ama kalbim mi? O, kitaplarda okuduğum imkânsız aşklara çoktan kaptırmıştı kendini. Yanlış numaraya mesaj atmadım. Mafya babasına âşık olmadım. Ama gidip kendi ellerimle bir üsteğmene musallat oldum. Masal sandım. Klişe bir hikâye yazacağım sandım. Ama hayat, o klişeleri bile aratacak kadar acımasızdı. “En fazla ne olabilir ki?” dedim. Ve her şey, tam da o soruyla başladı.

Ben Hazel`dim peki Ada kimdi....

İNANAMIYORUM ABİMİN ARKADAŞINA ASİKK Mİ OLUYORUMM???😱

Hiç bir boka yaramayan abim sonunda bir işe yaramıştı. `dir rahatsız olanlar okumayabilir !

Altın bir kafes içindeyken ruhum sanki bir anahtar ile açıldı kilit o kilit... aşktı

Babasının yasıyla boğuşan Alin, karşısına çıkan mavi bir kitapla kendisini daha bebekken vefat ettiği bir evrende bulacaktır.

"Bilmezsin tabii! Nereden bileceksin ki? Anlamazsın o yüzden, boş ver!" diye kestirip attım. Ne yaşadığımdan zerre haberi yoktu. "Neyi bilmiyorum ben? Söyle de anlayalım!" dedi o da yakınarak. Şöyle bi baktım ona. Bazen kendime o kadar kızıyordum ki! Sanki dünyada insan kalmamış gibi neden gidip onu sevdim ki? Hiçbir zaman beni anlamayacaktı işte. Görmeyecekti beni hiç. Böyle uzaktan sorup duracaktı sadece. Sonrasında cevapsız sorularıyla beraber hayatına kaldığı yerden devam edecekti. İşte bu kadar umurundaydım onun. "Neyse ne. Gidiyorum ben." dedim umursamazca. Artık ona açıklama yapacak kadar takatim kalmamıştı. Madem umurunda değilim, o zaman benimle vaktini boş harcamasındı. Arkamı dönüp kapıya ilerledim. Birkaç adımdan sonra tam kapıyı biraz aralamıştım ki duyduğum ayak sesi ve hemen ardından az açılan kapının sertçe kapatılmasıyla olduğum yerde kaldım. Kapının sert sesi yüzünden ve onun ani hareketlerinden dolayı biraz yerimde sıçramıştım. Daha ne olduğunu anlayamadan kolumdan tuttuğu gibi beni kendine çevirip dibime kadar girdi ve tam olarak gözlerimin içine baktı. "Hiçbir yere gitmiyorsun!" diye tısladı adeta. "Bu mesele hemen şimdi çözülecek! Başka bir alternatifi yok!" Yakınlığından dolayı elim ayağım titremeye başlamıştı bile. Her ne kadar kocam da olsa bu yakınlık fazlaydı benim için. Alışkın değildim bi kere. Yine de yutkunup gözlerimi kaçırdım. "Halledecek ne var ki sanki?" diye konuştum kendi kendime. O ise biraz daha yaklaşıp beni iyice kapıyla kendi arasına sıkıştırmıştı. Kendimi kapıyla bütünleştirmeye çalışırken o hala gözlerimin en içine bakıyor beni çok daha zor bir duruma sokuyordu. "Bu tavırların sebebini öğrenmeden seni bırakmaya niyetim yok. Ya bana neler olduğunu anlatırsın ya da bu şekilde sabaha kadar seni bekleriz. Seçim senin karıcığım."

O gece bir söz verdim. Ve ben, nâm-ı diğer Yılanın Yavrusu, yıllar önce söndürdüğünüz o ateşi tekrar yakmaya geldim... •Kitap tamamen şahsıma aittir ve tüm hakları saklıdır.

Lara on yedi yıldır aynı yerde yaşıyordu. Soğuk koridorlar, demir kapılar ve bir türlü bitmeyen yalnızlık. Onu o kapının önüne kimin bıraktığını kimse bilmiyordu. Ta ki bir gün iki yabancı çıkıp gelene kadar. “Bizim kızımızsın.” DNA testi, yıllardır saklanan bir geçmiş ve bir anda değişen bir hayat… Lara artık yetimhanede değil. Gerçek ailesinin evinde. Ama bazı sorular hâlâ cevap bekliyor. Eğer gerçekten onların kızıysa… Neden yıllarca onu aramadılar? Ve daha önemlisi… Neden onu o yetimhanenin kapısına bıraktılar? Bazı kanatlar kırılır. Ama bazıları… Gerçekten hiç iyileşmez. Peki ya Lara iyileşebilecek miydi ?

İÇİNDEKİ SON UMUT IŞIĞINI KAYBETME

Kocası mecbur kaldığı için eski sevgilini onun üzerine kuma getireceğini duyunca hamile olduğunu söylemeden onu terk edip giden kadın üçüzler doğurur ve babalarını hep iyi bilir olarak anlatır 17 yıl sonra üçüzler babaları ile tanışmak ister ama kızı her şeyi öğrenmiş ve intikam almayı kafasına koymuştur onun intikamının ateşi her kesi yakacak mı yoksa bu yolda intikamından vaz mı geçecek

Yanlış Numaraya mesaj attım en fazla ne olacak?

Oku anlarsın:) 1-ci bölüm Yarın benim dogum günümdü ilk defa ailemsiz dogum günüm olucakdı. annemle babam iş görüşmesi için norveçe gidiceklerdi. Biletler artik alınmışdı. Sabah oldu, annemle babam beni öpüp gittiler. Artik evde yalnızdım canım çok sıkılıyodu. Bir kız grubumuz vardı, oraya yazdım....... Ben: Selam kizlar canım çok sıkılıyo evde yalnızım.) Kızlar:Nasıl yani evde yalnızmısın annenle baban nerde?) Ben: İş görüşmesi için norveçe gittiler.) Kızlar: Kızım sen salak misin.) Ben: Neden ki?) Kızlar: Nasıl yani neden ki sen harbi malsin ha.) Ben: Biliyor musunuz bu gün benim doğum günüm.) Kızlar: Şaka mısın sen kızım şimdi mi söylerler. ee napıcan peki?) Ben: Bilmiyorum ki knk.) Kızlar: Ben bir şey düşündüm ya.) Ben: Ne düşündün.) Kızlar: eee biz gelek zaten yalnızsın ha bide dogum günün ya böyle boş-boş oturucan mi.) Ben: Olurr gelin.) Kızlar:tamam biz cikiyoz.) Arkadaşlarım artık yoldaydı. Kapı çaldı. Gelen arkadaşlarımdı. Yanında 6, 7 tane erkekler vardı Ben:Hoş geldiniz de kızlar bu erkekler kim?) Kızlar: Abartma Sude arkadaşlar sadece biraz eylenicez sonra gidiceklerdi zaten.) Ben: İyi tamam hadi gelin. Biz pizza sifariş ettik. Pizza lar geldi yedik, partiledik eylendik Işte. 2 saat oldu. Erkekler bize zorla içki içirtiyorlardı... Bize tokunmaya başladılar... Hatta bazıları odaya götürüyorlardı..... Biri benim kolum dan tutdu yana döndüm anladım ki beni de yukarıya gotürmek istiyorlardı... Ben onu itdim amma o dahada bana yaklasıyordu. Ben ona tokat atdım....... “O beni itti. Havuzun yanında düştüm. Ayağım yuvarlandı ve yere düştüm, yer kan oldu...................

Annesi gözleri önünde teröristler tarafından öldürülen asker adam ve ailesini trafik kazasında kaybeden doktor kadın. İkisinin de ortak bir noktası var, kardeşlerine olan zaafları. İlk kez karşılaşmalarının ardından yollarının tekrardan kesişeceğini ve bir daha ayrılmayacaklarını nereden bilebilirlerdi ki? Alparslan ve Asena Vatanı için çalışan bir asker ve insanları iyileştirmek için çabalayan doktor Kitabımla ilgili paylaşımlar yapacağım Instagram hesabımın adı Zeynluna. Takip ederseniz ve paylaştıklarımı beğenip, yorum yaparsanız çok sevinirim. Bana bir şans verirseniz çok mutlu olurum. Lütfen diğer paylaştığım kitabıma da bir şans verin💗💗

Kendi peri masalım başıma yıkılan bir enkaz olmuştu. Kanayan dizlerim silinmez,ağlayan göz yaşlarım kurumaz olmuştu. Güvendiklerim güvenilmez,düşündüğüm şeyler yalan çıkmıştı. Ben Meyra Güneş her şey üstüne yeminim vardı sırla saklanan,kapatılan gerçeklerin üstünü bir bir yıkıp sökücektim. Olayda geçen her şey,kurum,kuruluş,kişiler kurgudur. Kitap kapağını kendim tasarladım ve yaptım hakları üstümedir.