Her akşam insanlar bir sonraki güneşi görme umuduyla kafalarını yastığa koyarlar. Bir sonraki sohbet, bir sonraki duygular, bir sonraki adımlar için yaşam mücadelesi verirler. Her bir insanın dertleri ve sorunları farklıdır. Dilden dile dolaşan bir efsaneyle hikayeler anlatırlar. Verilen mücadeleyi öğütleyip bir sonraki nesile aktarırlar. Taki, o efsane gerçekleşinceye kadar. Efsaneyi süsleyen olay meydana çıkınca her bir umut kırıntısı yok olur ve kaos başlar. Kayıplar verilir ve tekrar efsane diye anlatılır. Bu efsaneye olan da buydu. Gerçekliğini saklayıp uydurma bir efsane olarak anlatılması. Benim hikayemde bu efsaneyle başladı. Sevdiğimin peşinden giderken verilen canlar ve göze alınan tehditler. Karanlık ormanda aranan umut ışığıyla ordan oraya koşusturmamın hikayesi. Fedakarlıkların yapıldığı, nice kanların döküldüğü o hikaye. Ya ormandaki umut ışığımı bulup ona tutanacağım ya da o ışığı tamamen kaybedip bir sonraki güneşte bile karanlıkta boğulacağım. Benimle bu yolculukta var mısın?

Liira ve Hijo`nun sonsuzluğa giden yolu . Onsuz sonsuzlukta kaybolurdum, O benim sonsuluğuma giden yoldu, Bende o sonsuzlukta geziyordum... Ben Liira Milan , babası öldükten sonra abisinin nefret ettiği ve ölüm emrini verdiği kişi. Ve bir gün taverna`da tanıştığım adamın ve bana bakıp duran beyefendinin tüm hayatını değiştireceğini bilmeyen Liira . Hayatı değişen ve güzelleşen, özgür olan Liira . Hayatı çok kısa olan Liira . Liirasız kalan Hijo. Mutluluğu için canını verebilecek olan hijo onun hayatına maal olmuştu. Ve onlara he durumda destek olan Vuslat ve Luis. Acıları beraber ,mutlulukları ortak olan Vuslat ve Luis . Ama bilmedikleri birşey vardı . Liira aslında ölmemiş ve yaşıyor olup onlardan gizleniyor olsaydı . Herşey bir plan olsaydi . O zaman kimler birbirlerine aşkla bakabilirdi .

1935 yıllarında bilinmeyenler diyarındaki prenses ve soytarının karşılaşma hikayesi..

Türk dili ve edebiyatı mezunu olan Karmen gizemli bir yazar tarfından eline tutuşturulan bir romanın kötü karakteri Rosalinda`ya gönülden bir bağ ile bağlanır. Onun hazin sonu genç kızı oldukça üzmüş ve hayalkırıklığına uğratmıştır. Çünkü genç kız Rosalinda`da kendini görür. Kader ise Karmen`i bu anından yakalar ve onu dönülmez bir yola sokar. Bir gece Karmen olarak kapattığı gözlerini o gecenin sabahında açtığında o artık Rosalinda`dır.

Bükülen bir kalp olmak ister ama kırılır. Kan akıtır.

Ömrünü adadığı erkek ona ihanet ettiğinde bir insan ne yapmalıdır? Pelin`in hayatı boka sarıyordu. Hayal ettiği işi yapamadığı gibi çocuk istediği eşinin başka bir kadından çocuğu olduğunu öğrenmişti. Hayatından ne istediyse hiçbir zaman elde edememişti. Aslında hayatının hangi nokta da ters gitmeye başladığını biliyordu. Lise yılları.... Ama geri dönüş yoktu öyle değil mi? Bir gece annesinin evinde kalırken ev telefonunun çaldığını duydu. 90`lardan kalma telefonun hala çalıştığını bile bilmiyordu. Aldığı uyku ilaçlarının etkisi bedenini ele geçirirken telefonu kaldırdı ve kulağına götürdü. Sonrası ise karanlık. Kendine geldiğinde annesinin evindeki yatağında uyandı. Ne olduğunu çok geçmeden anlamıştı. 1998 yılındaydı. 17 yaşındaki haline geri dönmüştü. Geriye hayatını değiştirmek kalıyordu. Üstelik eğer başarılı olursa okulun popüler çocuğunun da hayatını kurtarabilirdi. Tabi bunu yaparken ona aşık olmazsa. Bunu başarabilir miydi?

TÜM TELİF HAKKI SAKLIDIR!# Prenses alesta, Solaria Krallığı`nda siyah saçlı olarak doğan ikinci kız çocuğudur. Yıllar önce aynı özellikte doğan başka bir kız çocuğunun, krallığa felaket getirmesi nedeniyle, bu durum lanetli sayılmıştır. Alesta`nın doğumu ise krallıkta korkuyla karşılanır, ancak saray onu uzun süre gizlemeyi başarır. Ama en kısa süre sonra bir çete grubu onun yaşadığını öğrenir ve onu öldürmek için iki tane özel ve güçlü suikastçılar gönderir. Alesta, 17 yaşına geldiğinde krallığını ela elan suikastçı grubuna meydan okuyacaktır.Bu suikastçılar, bir zamanlar krallığın dışladığı ve yok etmeye çalıştığı gölgeler topluluğunun üyeleridir. Alesta`yı kendi iradeleriyle değil, krallığı ele geçirmek amacıyla ailesini öldürmüşlerdir. Suikastçılarla olan bağları güçlendikçe, sadece hayatta kalmayı değil, yeni bir kader yazmayı da ister ve aynı zamanda krallığını ve halkını kötü yöneticilerden de almayı amaçlar.

O ürkek ve narindi, korkuyordu, sevgisi elinden alınmış, sevinci katledilmişti. Öfkesi okyanus dalgalarından daha şiddetli, ateşten daha yakıcıydı. Ama bazen sevebilmek için Öfkelerin gölgesinde durmak gerekir.

🌹 Güller ve Küller 🌹 Bazen kader, unuttuğun bir geçmişte saklıdır… Hafızasını kaybetmiş bir kız... Bir kraliçenin gölgesinde büyümüş sahte bir prenses… Ve tahtın gerçek varisi olduğunu hatırlatan lanetli bir yüzük. Natalia, “anne” dediği Kraliçe Maysa’nın aslında zalim bir hükümdar olduğunu anladığında, sadece hafızasını değil, isyanın kıvılcımını da yeniden kazanır. Her adımında kanla yazılmış sırlar, ihanetle örülmüş duvarlar ve kırık bir halk onu bekler. Ancak her gülün dikeni vardır… Ve Natalia artık yalnızca geçmişini değil, geleceğini de geri almak zorunda. Aşkın, ihanetin ve intikamın iç içe geçtiği bu karanlık masalda; taht, yalnızca hak edenin kanıyla yıkanır.

Briella Williams, abisinin ölümden sonra kendini iyi hissetmemeye başlamıştı, içinde bir huzursuzluk vardı.Bir gün rüyasında gizli bir geçit olan Pamela Geçidinden geçerek efsane olarak adı kalmış Shay Diyarı’na ulaşmıştır.Ancak bir sorun vardır rüya sandığı bu efsanevi olay aslında gerçektir.Orada onunla aynı kaderi fakat farklı hayatı yaşayan Kyle Rodriguez adında bir erkek tanışır.Neredeyse, 1 hafta boyunca onunla Shay Diyarı’nda buluştuktan sonra bir özel bir durum farketmişlerdir.Peki ya bu durum nedir?Ben intikam için geldim, ben bir İntikam Ateşi’yim.

Karanlıktan korkan bir prensesin, karanlığın kalbine teslim olup onu yok etmeye yemin ettiği bu hikâyede, aşk mı galip gelecek yoksa intikam mı? Savaş ,İhanet,Aşk ,Ters Köşeler Ve Düşman Kralıklar

Ayza ve Duru`nun sihirli güçleri var ama bunu bilmiyorlar Ayza evlatlık olduğunu biliyor ama duru bilmiyor ve kendilerini kesfediyorlar

O seçimini yaptı. Ve bu seçim, onu sadece bir savaşçı değil, bir kahraman yaptı.

Yukarı baktığınız zaman gördüğünüz ilk şey ya etrafında bulutların yer aldığı güneş ya da yıldızlarla size sanat eseri sunan aydır. Aykız, gözlerini açıp yukarıya baktığında ilk gördüğü ay ışığı sayesinde seçebildiği soluk birer çift göz olmuştu. Doğduğu gün, annesinin ona bıraktığı mirası taşıyamayacağının farkında bile değildi. Seneler boyunca ağabeyi ile bir yerde kapana kısılmış şekilde korunmak için eğitimler gördü fakat bu eğitimler onu gerçek dünyaya hazırlamamıştı. Kendini yer altındakiler-den değil de gerçek dünyadakilerden koruması gerektiğini ona hiç kimse anlatmamıştı. Yirmi iki yaşında her şeyin alt üst olduğu gün gelecekti. Ruhu yeniden doğacak gerçek benliğini kazanmak için büyük bir mücadele etmek zorunda kalacaktı. Savunduğu, inandığı ve güven duyduğu hayatı bitecekti. Yerini hiç tanımadığı duygular alacaktı. Merak ettiği her şey onun başına bela olabilirdi ve cevaplarını almak için dikenli yollardan geçmesi gerekecekti. Bu yolda ona yardım edende olacaktı, ayağını kaydırmak isteyende. Aykız, bu yolda ilerlerken hayatta kalabilecek miydi? Kontrolsüz gücünü içinde hapsederek ne kadar ileriye gidecekti? Tüm hakları saklıdır. Çalıntı, alıntı vs. durumlarda adli işlem başlatılacaktır.

Sizin ölüm melekleri hakkında çok hikâye okuduğunuzu biliyorum. Ancak bu, farklı bir atmosferde, farklı bir hikâye. Burası kan kokusuyla boğuşan, ölümün sessiz nefesiyle ızdırap çekenlerin diyarı: Alantarya. Ve bir ölüm meleği... Sessizliğiyle fırtınalar koparan, kılıcının her darbesiyle gölgeleri parçalayan Vex. Alantarya`nın en karanlık köşelerinden gelen bir savaşçı. Onun adı, sadece düşmanları değil, dostlarını bile korkutacak kadar güçlü bir yankıya sahip. Ama bu, yalnızca bir savaşın değil, ihanete, acıya ve kanla yazılmış bir kaderin hikâyesi. Nocteland’ın kara büyü tılsımlarıyla kuşatılmış karanlığında, Vex ve yoldaşları kendi sınırlarını, sadakatlerini ve insanlıklarını sorgulamak zorunda kalacaklar. Kanla yazılmış bir kehanet, yitip giden dostluklar ve her adımda ağırlaşan ölümün gölgesi. Alantarya’da hiçbir şey göründüğü gibi değil. Çünkü burada sadece hayatta kalmak yetmez; kim olduğunu unutmadan, ruhunu koruyarak yaşamak gerekir. Ve Vex... Bir ölüm meleği olarak bilinse de, aslında kim olduğunu sadece kendisi biliyor. Ya da bildiğini sanıyor. Bu diyarı keşfetmeye cesaretiniz var mı? Alantarya sizi bekliyor. Ama unutmayın, buradan sağ çıkmak yalnızca bir başlangıç.

Laura ruhu alınmadan önce bir sonraki imparatoriçe`nin duygusuz olmasını, saf ruhunda kötülüklerinde yer almasını, İmparatorluğu`nu herşeyden önce tutması için lanet etti. İmparatoriçe Laura`nın ölümünden sonra kader tekrar yazıldı. Luke Andrew`in doğumu gerçekleşmedi, 7 krallık umudu unuttu, sadece hırs, kin ve öfkeyle ayakta kaldı. İmparatoriçe kılıcıyla imparatoru korudu. İmparator hançeriyle imparatoriçeyi katletti. Kılıç sevgiydi, hançer ise terk edişti. Ve herkesin aklında tek bir şey kaldı; sevgi bir zayıflıktı.

"Doğuran bizleriz; onlar tanrı, yanan biziz; arınan onlar."

Giriş Zaman, sadece ileriye doğru akan bir nehir değilmiş. Bazen kendi içine çöküyor, bazen de geçmişin aynasında geleceği gösteriyormuş. Ben bunu ancak kaybolduktan sonra anladım. Adım Sahay Linor. Bir zamanlar bilim uğruna her şeyini vermiş biriydim. Artık bilim, benden her şeyimi aldı. Makine çalıştığında Cat’le birlikte sadece 10 yıl ileri gitmeyi planlamıştık. 2030 yılı — yeni teknolojilerin, dünya barışına dair umutların konuşulduğu bir zaman. Ama biz oraya hiç varamadık. Gözlerimi açtığımda gökyüzünün rengi artık mavi değildi mordu Hava, oksijen kokmuyordu bu zamanda hava bu zamanda demir kokuyordu. Ve sokaklar, hiç olmadığı kadar sessizdi. İnsanlar vardı,ama … Yıl: 2059. Dünya: suskun. Zaman: kırık. Robotlar, gökyüzünde dolanıyor; yeraltında saklanan uzaylılara karşı sonsuz bir savaş veriyordu. İnsanlık, bir taraf seçmek zorundaydı. Ama asıl düşman dışarıda değil, içimizdeydi. Ben babamın adını taşıyan bilim şirketinin neye dönüştüğünü gördüm. Bir zamanlar insanlığı kurtarmaya çalışan o şirket, şimdi onu diz çöktüren en büyük silaha dönüşmüştü. Ve sonra... Harvey ile karşılaştım. Gözleri, geçmişimi hatırlatıyordu ama sesi... geleceği fısıldıyordu. O gün ilk kez anladım: Zamanı kıran biz değildik. Zamanı kıran, sevgiydi Ve her ihanet bir sevgiyle başlardı … Ve şimdi... Bu kırık zamanın içinde, bu suskun dünyanın tam ortasında... Doğruyla yanlış, dostla düşman, aşk ile ihanet birbirine karışmış durumda.

Çok sevdiğim ama okuyamadığım kitap

"Duygularımın olduğunu mu zannediyorsun? Çok yazık, çünkü az önce saraydaki herkesi kendi ellerimle öldürdüm. Ve eğer istersen, sıradaki sen olabilirsin Tiova Kralı. Büyük bir zevkle kelleni alır ve bundan gurur duyarım."

İki kız kardeş... İki varis... Farklı hayatlar... Farklı deneyimler... Peki hangisi bu oyunda kazanacak ve tahta geçecek?

Yüz yıllardır terk edilmiş olan Aetherum Manastırı’nın duvarlarında yankılanan bir fısıltı vardı. Gölgeler hareket etmiyor, nefes alıyordu. O gece ay yoktu. Sessizlik… ve sonra… Carmilla geldi.

Ben, prenses Ayızıt… Annem, bana bu ismi büyük bir anlam yükleyerek verdi. Ben, kan ve duman kokan bir savaş gününde dünyaya geldim. Orduların çarpıştığı, kalelerin sarsıldığı bir vakitte, annem benden habersiz, zorlu doğumdan sonra beni kucağına alıp sarayın yüksek balkonuna çıkarmış. O anda ufuk kıpkırmızıymış; toprak, kanla boyanmış, gökyüzü bile acıdan kararırken, ben annemin kollarında dünyaya meydan okurcasına gülmüşüm. Annem, gözlerinde hem korku hem umutla bana bakmış. Bu gülüş, bu direniş işareti ona eski efsaneleri hatırlatmış. Ve o anda, bana "Ayızıt" adını vermiş. Ayızıt; hem güzelliğiyle hem kudretiyle anılan, savaşın içinden doğmuş, yıldızların kaderine dokunan kadınların adıdır. Yıllar geçti, güzelliğim dillere destan oldu. Sarayda, şehirlerde ve uzak diyarlarda adım bir efsane gibi fısıldandı. Ama sadece güzelliğimle değil, aynı zamanda asil duruşum, özgürlüğüme olan tutkum ve kaderimi kendim seçme irademle tanındım. Kimse bana boyun eğdiremedi. Ne altın taçlar, ne ipek sözler… Sonra bir prens çıktı karşıma. Krallıklar barış yapsın diye, onu öldürmem için gönderildim sanki. Kılıcım hazırdı; kalbim tereddütsüzdü. Ancak sarayın karanlık salonlarında, göz göze geldiğimizde, kader oyununu değiştirdi. Öldürmek istediğim adamla evlenmem istendi. Bir müttefiklik adına, bir siyasi oyun uğruna... Ama ben prenses Ayızıt’ım. Ne canımı, ne kalbimi satmam. Zincirlerle örülü bir tahtı asla kabul etmem. Bu yüzden KAÇTIM! Gece yıldızlarının altında, rüzgarı peşime takarak, özgürlüğe doğru sürdüm atımı. Kendi kaderimi, kendi efsanemi yazmak için...

Tarihin tozlu sayfalarında sıkışıp kalmış dört ejderha vardı. Onlar; suyun şifasının, toprağın köklerinin, havanın ezgisinin ve ateşin kudretinin kadim ruhlarıydı. Bu dört ejderha; sadece dört elementin değil, evrendeki yaşamın her zerresinin yansımasıydı. Kendini bildiğinden beri gerçekleri arayan Siria, ne olduğunu bile farkına varamadan kendini bir maceranın içinde bulmuştu. Kim bilir, belki de bu yolculuk peşinde bazı yoldaşlar getirir?

"Bazen aynı bedende iki ruh yaşar. Bazen biri yanarken diğeri çiçek açar." Liva iki evrende birden var. Birinde acılarla büyüyen, terk edilen, unutan bir kız. Diğerinde mutlu, huzurlu, sevilmiş bir "versiyonu". Ve aralarındaki sınır, artık çatırdıyor. Bir eşik var. Geçtiğinde... kim kalacak? Hiç Olmadığım Yerde Her satırıyla seni yerinden edecek. ( Her cumartesi yeni bölüm yayındaa)