Cadının laneti yedi krallığın üzerine kara bir fırtına gibi indi.Krallıklar yıkıldı,şehirler harabeye döndü,tahtlar paramparça oldu.Halkın çoğu lanetin içinde can verirken yalnızca özel mühürlerle doğan yedi varis hayatta kalabildi.Cadı gücünü çocuklarının kanı ile beslemiş,her kurbanla karanlığı büyütmüştü.Kaçmadan önce varisler son ayakta kalan geçitte toplandı ve dünyaya geçtiklerinde yaşayabileceklerine dair bir yaşam bağı kurdular;Çünkü geride kalmak ölüm demekti.Yıllar sonra yıkıntıların altından fısıltılar yükselmeye başladı.Lanet bitmemişti,sadece yeniden uyanmayı bekliyordu…

“Anasia çiçekleri derin,güçlü ama bir o kadar da imkansız aşkı temsil eder..”

hani webtoon kamyonu çarpıyordu kardeşim bu insanlara ben nasıl bilgisayara su dökünce geldim? galiba evren hata veriyordu...

Yeni bir dünya ya bilmeden dalan bir kızın hikayesi. Yeni insanlar, yeni yasam ve sırlarla dolu bir evren

Elementlerin ilk çağında, beş element tek bir bedende birleşmişti. Zamanla bu güç atalara bölündü ve her soy bir elementi taşıdı. Ama kehanete göre… Elementlerin tamamını taşıyan biri yeniden doğacaktı. Ve onun uyanışı, ya dünyayı kurtaracak… ya da dengeyi sonsuza dek yok edecekti.

Emin Yidliz Siirler Dortlukler

"Nar gibi kokuyorsunuz" dedi Fatih. Gazel itiraz etti "Nar değil, nar çiçeği" dedim. Nar çiçeğim, masal yüzlüm teni gonca kömür gözlüm... Aşk ne demek bilmeyen fakat o duyguyu fazlasıyla merak eden Gazel bir gün bu duyguyu tanır.

Dünya artık bambaşka bir yer. Eskiden doğasıyla, sularıyla canlılara yuva olan bu gezegen artık ölmek üzere. Doğa çoktan yok oldu. Dünyada ki yeşillik ciddi anlamda azaldı. Okyanuslar denizlere dönmeye başladı. İnsan nüfusu kontrol altına alınmaya çalışırken, insanlık bu gezegende mahsur kaldı. İnsanlık Dünya`nın onlara verdiği şansını kaybetmişti. Peki ya, aralarından birinin bir şansı olsaydı? Ana karakterimiz Nathan yine sabaha doğru uyuya kaldığında, bu sefer geceye değil bambaşka bir dünyaya gözlerini açacaktır.

Bir tanrıça... Bir ölümlü... Gölgelerin ele geçirdiği bir ruh... İntikam uğruna her şey... Delen, bir tanrıçanın intikam uğruna lanetlediği bir ruh, bir bedenden ibaretti sadece. Peki intikam aklın korunmasını engeller miydi?

Zihinlerin ardında mühürlenmiş kapılar var... Her biri bir sır, her biri bir karar. Yüz yıllık sessizliğin gölgesinde unutulmuş güçler, zamanın kumları tükenirken uyanmayı bekliyor. Gerçek sanılan, yalanlarla çatışacak. Ve her kapı açıldığında, sadece dünyalar değil kalpler geçmişler ve kaderler buluşacak. Kapılar açılıyor, zihinler uyanıyor Unutulanlar hatırlanmak için geri dönüyor... Hazır mısın?

Kan, bu dünyada yalnızca bir sıvı değildir. Kan; bir mühür, bir anahtar ve bir bedeldir. Rei Xuanyu, kanla yapılan yeminleri hissedebilen nadir kişilerden biridir. Xuanyu Hanesi’nden gelen kanı, gizlenmiş bağları ve mühürlenmiş büyüleri görmesine izin verir. Ancak bu güç, sahibini asla korumaz. Kan hatırlar. Ve karşılığını ister. Düzen, yeminlerle ayakta durur. Bir yemin bozulduğunda, dünya sessizce çatlar. Bu düzenin karşısında adı açıkça söylenmeyen bir isim vardır: Riven Mavren Redvein. Redvein soyundan gelenler kanı yönetmez. Onu bozar. Çürütür. Silaha dönüştürür. Riven bir kurtarıcı değildir. Bir kahraman hiç değildir. O, yeminlerin çöküşünü başlatan kişidir. Rei ve Riven aynı tarafta değildir. Aynı amaca da hizmet etmezler. Aralarında bir bağ vardır ama bu bağ sıcak değildir; zorunludur. Kanla yazılmıştır. Kaçınılamazdır. Onlara eşlik eden ekip, kendi karanlığını taşır: yarım bırakılmış yeminler, gizlenen geçmişler ve ödenmemiş kan borçları. Bu hikâyede duygular açıkça söylenmez. Ama her sessizlik bir gerilim taşır, her karşılaşma yeni bir kırılma yaratır. Çünkü bazı bağlar istenmez. Bazıları sadece katlanılır. Ve bazı yeminler… yalnızca kanla bozulur.

SALKDASLKDSALK ADALETİN DİNİNİN EMELİ

Birini kurtarmak istedim. Ancak son hatırladığım şey, karnımı delip geçen soğuk bir bıçak ve keskin olan acı. Ölmek böyle bir şey sanmıştım: karanlık ve son. Ama “ölüm” benim için sadece bir başlangıçmış. Gözlerimi tekrar açtığımda… ellerim küçüktü. Sesim inceydi. Aynadaki yüz bana ait değildi. Sekiz yaşında bir kızın bedenindeydim. Bu dünyayı tanımıyorum. Bu hayatı seçmedim. Ama içimde bir ses, buraya bir sebeple geldiğimi bana söyleyip duruyor. Bazen kalbim, adını bilmediğim birinin özleminden acıyor. Sanki birini kaybetmişim gibi. Sanki biri beni çok uzaktan izliyormuş gibi. Önceki sıkıcı hayatım dışında, bir geçmişim yok sandım. Oysa önceden hatırlamadığım anılar, şimdi gölgem gibi peşimden geldi. Ve içimde büyüyen bu fırtına... Beni gerçeklere daha fazla yaklaştırmaya başladı. Eğer kader gerçekten varsa, beni neden tekrar hayata döndürdü? Ve neden, hiç tanımadığım birine ait olan bir bedende uyandım? Sis perdesini aralayacak, ve gerçekleri kendi gözlerimle göreceğim.

Bir Labaratuvar da ki deneyler ve deneylerin arasındaki bir kızın hikayesi

Harry Potter annesi ve babası öldükten sonra amcası Vernon Dursley’in yanında kalmaya başlar. Sonra gelen mektupla Hogwarts Cadılık Ve Büyücülük okuluna başlar ama başına neler gelir neler.

"Ben sadece bir şifacı değilim Pars; ben dokunduğu her ruhu yakabilecek bir iblisim." Gümüş bir ışıkla kutsanmış bir peri mi, yoksa karanlığın derinliklerinden gelen bir yıkım mı? Bir nişan töreniyle başlayan bu büyük macera, yasaklı bir aşkın tutkusuyla harmanlanırken; Lara ve Pars, krallıkları yıkabilecek bir sırrın ortasında kalırlar. İhanetlerin gölgesinde, her dokunuşun bir veda olduğu bu dünyada, aşk onları kurtaracak tek ışık mı olacak, yoksa her ikisini de küle mi çevirecek? Aşkın mühürlediği, karanlığın ise zincire vurmaya çalıştığı iki ruhun destansı mücadelesi başlıyor.

Işığın bir zamanlar her şeyi koruduğu Eldrathia’da, karanlık sessizce büyümektedir. Irklar arasındaki güvensizlik, eski ihanetler ve unutulmuş yeminler, kadim bir gücü yeniden uyandırırken; geçmişinden kaçamayan bir kız, istemediği bir kaderin tam ortasında bulur kendini. Viella, kayıplarının gölgesinde yaşamayı öğrenmişken; birbirine yabancı, birbirine kırgın yol arkadaşlarıyla birlikte, yalnızca dünyayı değil, kendi içlerindeki karanlığı da aşmak zorunda kalır. Çünkü bazen kader, seçilenler tarafından değil; direnmekten vazgeçmeyenler tarafından yazılır. Ve ışık… her zaman en parlak yerden doğmaz.

Ölümcül bir diyarda, ölümcül bir denizkızı...

Sönen Güneşin Mirası

Draxicon ülkesine hoş geldiniz.Burada cyberpunk bir evrende yaşayan Zanita Way daha yeni işinden istifa etmiştir ve yana yana iş aramaktaydı.Bir gün gezerken çok zengin bir milyarderin iş ilanını görmüştü ve tam o noktada hikayesi daha yeni başlayacaktı.Watterson ailesi büyük gizemler saklıyordu ve Zanita oradaki son derece karizmatik ailenin büyük oğluyla fantastik bir çöl yolculuğuna çıkıp ailenin gizemini çözmeye çalışacaktı.Tabii kalbindeki arzuyla kendi sakladığı sırrın arasında kalması an meselesiydi.

Ndmdldldmdmdmdn

Özel güçlere sahip nsanlarn bir okula gittiğini düşünün.Sizce de güzel olma mıydı.

Onlar özeldi ve peşlerinde bir sürü kişi vardı ancak onlar peşlerindeki kişleri bile bilmezken gerçeklerle birden yüzleştiler bu yüzleşme birbirini tanımayan bir kaç insanı bir araya getirdi

Sekiz kafes. Sekiz korku. Sekiz seçim. ‎Ve hepsinin tam ortasında, varlığı bile şüpheli tek bir çıkış… ‎Bazı hikâyeler, sevdiğin yerde kalmanın mı yoksa kendini kurtarmanın mı daha zor olduğunu sorar. Çünkü bazı kafesler demirden değil; korkulardan, suskunluklardan ve yanlış seçimlerden örülüdür. Duvarlar yıkıldıkça sırlar açığa çıkar, aşk ile ihanet yan yana durur; umut, korkuların gölgesinde nefes almaya çalışır. ‎Her kapı özgürlüğe açılmaz. Bazıları yalnızca geride bıraktıklarımızı gösterir, bazıları ise insanı en çok kaçtığı gerçekle yüzleştirir. Bu dünyada herkes bir şeye tutsaktır: korkularına, seçimlerine ya da söyleyemediklerine. ‎Ama yine de… ‎Cesaret edenler için her zaman başka bir yol vardır. ‎Ve bazen tek çıkış, insanın kendisiyle yüzleşmesinden geçer.

Yine gençsin Yine hayattasın Yine gençsin Yine hayattasın Zaman akmaya devam eder ancak belirli bir sınırı vardır...