Lamskwndkwndkmwdl

012 ​Henüz bir bebekken öz ailesinden koparılan ve karanlık bir geçmişin içine itilen bir kızın hikayesi. Onu yanlarına alan üvey ailesi, tam altı yıl boyunca ona bir yuva sundu; ancak bu sevgi dolu görünen yıllar, büyük bir ihanetle son buldu. Üvey ailesi tarafından, üzerinde korkunç deneyler yapan o gizemli yapıya bir mal gibi satıldı. ​Yıllar süren acı ve deneylerin ardından yaşanan büyük bir olay, ona kaçma şansı verdi. Hiçbir yeri yoktu, bu yüzden onu satan o "sahte" yuvaya, üvey ailesine geri döndü. Geçmişin izlerini silmeye çalışırken, bir gece yarısı çalan telefon her şeyi altüst etti. Hattın ucundaki ses, gerçek ailesine aitti. ​Şimdi 012 için asıl soru şu: Kim dost, kim düşman? Ve o telefon, bir kurtuluş mu yoksa yeni bir deneyin başlangıcı mı?

Bir gecede tacını ve aşkın kaybetti, en yakın dostunun ihanetine uğradı. Her şeyini kaybettiği sisli bir gecede şeytana ruhunu sattı ve ölümsüzlüğe sahip oldu. Ay ona kanla mühürlenmiş bir lanet bahşetti ve ilk vampir doğdu. Ormanın derinliklerinde yükselen bir malikane. Seçtiği altı kişiyle bir krallık kurdu. Sadakatin kanla ölçüldüğü, karanlığın hüküm sürdüğü bir krallık. İnsan olarak kaybettiklerini canavar olarak kazanacaktı. Fakat her canavarın bir avcısı vardı. Büyü kulesi öğrencileri, canavarları avlamaya yemin etmişken içlerinden biri öldürmesi gereken canavara aşık oldu.

Bazı yeminler yüksek sesle edilmez. Bazı bağlar kanla değil, varoluşla kurulur. Dünya ejderhaların yo olduğunu sanırken, bir antlaşma hala nefes almaktır. Adı anılmayan, yazıya dökülmeyen mühür... Ve o mührün taşıdığı iki can. Biri insan. Biri kadim bir güç. Ayrı bedenlerde, tek bir sona doğru. Gerçek, hatırlanmak istemez. Çünkü hatırlanırsa, dünya değişmek zournda kalacaktır. Ve bazı sonlar, adece biri yaşasın diye yazılmaz. RUH MÜHRÜ: İki Can, Tek Son Kaderin sessizce izlediği bir hikaye.

Eşik; gidenlerin geri dönmediği, adeta hayattan silindiği yerdi. Benim içinse, asıl hayatın başladığı yer... 03.01.2026

8 kişi. 8 umut. "Umut öldüğünde oyun biter sevgilim." Tehlikleli bir oyun. Geçmişin yarası tekrar kanamaya başladığında her şey için çok geçti. "Sen beni öldürdün, Arden insan toprağa girmeden ölebiliyormuş."

Erkek varisi olmayan kralın artık bir veliahta ihtiyacı vardır. Peki taht üç prensesten hangisine kalacak...

Bu hikaye insanların içlerindeki sihirleri reddetmesinden ve unutmasından çok daha eski bir çağa dayanıyor. 6 Soy Çağı O zamanlarda, şu anki kralların insanları yönettiği gibi 6 soyu yöneten lordlar vardı, 6 ayrı lord. Dünyaya hükmediyorlardı, barışı ve huzuru koruyorlardı. Ta ki içlerinden biri gölgeler lordunu öldürene dek. Kimin öldürdüğünün hala bilinmemesi bir trajediyken onun yerine geçen lordun 16 yaşında olması daha büyük bir trajediydi. Ve ben Lyra Ashborne ;en prestijli okul olan Anlineda Akademisine kabul edildigimi öğrendigimde, bütün bu trajedilerin içine sürükleneceğimden tamamen habersizdim.

Ben Morwen… Büyücüler arası bir iç savaşın ortasında, herhangi bir büyücünün güçlerine sahip olmadan doğdum. Terk edilmeme rağmen hayatta kaldım ve şimdi bir akademide okuyorum. AETHERİN AKADEMİSİ. Fakat yolunda olmayan bir şeyler var… “Söyle bana Morwen, Bir cellat, kurbanına aşık olabilir mi?”

Bir taç ışığı mühürler. Bir zincir karanlığı bağlar. Ve kader… ikisini de affetmez. Peri Kraliçesi, ışığın hüküm sürdüğü bir dünyada barışı korumak için tahta oturur. Kül Meleği ise zincirlerle bağlı olduğu karanlıktan kaçamayacağını sanır. Ama kader, iki kanadı karşı karşıya getirdiğinde; ışık yanabilir, karanlık taç giyebilir. Çünkü bazı yazgılar seçilmez. Yaşanır.

Gerçek olan nedir? İyiler hep iyi mi? Kötüler hep kötü mü? Bu sınırları kim belirliyor? Bir Melek, bir Şeytan ve onların süregelen çatışması... Tanrı, önemle yarattığı evlatları arasında olan çekişmelere sessiz kalırken tek susan o değildi. Arada kalan, hangi tarafa gitmesi gerektiğini bilmeyen biri daha vardı. İfadesizce yaşarken yaşananları izledi. Melek ile Şeytan arasında olan çekime sessizlikle cevap verdi. Doğru yolu bulmaya çalışanların hikayesi onlar. Peki, doğru ne kadar doğru?

Susturuluyorlardı…ve aralarında benimde olduğumu fark ettiğimde çok geçti…

“Lütfen sadece bir rüya olsun!” Bir kadının, normal hayatını yaşarken bir anda fantastik bir kurgunun içine düştüğünü düşünün; ne olurdu?

Onu uzaktan izledim, sessizce ve görünmeden… Kalbim onun için attı, ama aşkımızı gizlemek zorundaydık. İki ayrı gökyüzü altında, kavuşamayan bir hikâye bu.

Günlerden bir gün insanlardan kaçan ama birbirinden haberi olmayan dört genç karşılaşırsa ne mi olur? Hepsi ortak kadere sahiptiler. Güçleri şeytan, iblis, cadı diye anılıyordu. Onları öldürme planı yapmışlardı. Hepsi aynı gün başka yerlerden kaçtılar. Kaderin oyunuymuş gibi hepsini aynı ada da topladı. Birbirlerinin gücünü farkedince iyi anlaşmaya başladılar. Beraber o adayı birer bina yaparak kendilerine ait alanı yarattılar. Peki nesilleri devam ederse ne olacaktı? Fantastik seviyorsan seni hikayeme davet ediyorum. Eminim cok beğeneceksindir... Gel sende katıl bizim aramıza Hoşgeldin...🫶🏻

O bana “tehlikelisin” dedi. Ama beni en çok korkutan şey, ona inanmam değil… Kalbimin onu hatırlıyor olmasıydı. Ben kim olduğumu bilmiyorum. Ama onun gözlerinde geçmişimi görüyorum. Ve içimden bir ses fısıldıyor: “O seni bir kez kurtardı… Ya ikincisinde öldürürse?”

Ölü bir bedenle daha önce karşılaşmamıştım fakat ölen bir ruhu en derinimde yıllardır taşıyordum. Hangisi daha ağırdı?

O gün olucegimi hissetim ahahhahahah

Zengin bır krallığın prensesi olan Lyra çoğu konuda ailesinden daha farklı görüşlere sahiptir. Babası Lyra`nın görücü usulü bir şekilde zengin bir adamla evlenmesini istemektedir ama Lyra buna karşı çıkıp sıcak bakmamıştır, fakat Lyra`nın babası bu konuda kararlıydı. Lyra ne yapacak?

“Seni korumak içindi,” diye fısıldadı; elleri kızın yanaklarındayken. Gözleri doluydu. Kalbi, son nefesini verecekmiş gibi acıyordu. Belki de ölüm yakındı. Belki de ölüm, tam karşısındaydı. “Senin için dünyayı yakarım.” Kız gözlerini ondan ayırmadan sordu: “Öyleyse, kendini yakar mısın?”

Bir genç kızın hayatının, herkesinkinin aksine zor ilerlemesi. Her şeye rağmen liseye başlayalı beş ay olmuşken hiç ummadığı bir anda bir çocuğa tutulmasını anlatan bu kitapta aslında çocuk, genç kızı istemez. Her şey zor ve imkansız geldiği gibi aşk bile genç kıza zor ve imkansızdır.

Varoluşun özünden doğan evren hiçbir şeyi unutmaz, yalnızca bir süre gizlerdi. Zamanı geldiğinde ise sakladığı her şeyi, en beklenmedik anda geri verirdi. Laura, bu gerçeğin tam ortasında büyüdü. Geçmişini bilmeden, ama ona ait olmayan bir sessizliği içinde taşıyarak. Sorular sormadı; çünkü bazı cevaplar sorulmadan da insanın hayatına sızardı. Bir ölüm, bir Tanrı ve susturulmuş bir isim... Evren, uzun zamandır sakladığı sırları artık tutamayacak kadar çatlamıştı. Ve Laura, farkında olmadan o çatlağın merkezinde duruyordu. Çünkü bazı hayatlar seçilmez. Onlar hatırlanır. SERİNİN İLK KİTABIDIR. 09/01/2026

Kasabada adının anılması çok kolaydı. Eğer konuştuğun biri aynı gün içinde ölürse, baktığın hayvanlar telef olursa.. kadınsan, her ayın 13. Günü yakılmak için odunların hazırlanmış olabilir.. Agnes’in aşırı sıradan hayatında kaçındığı bir çok şey vardı. Kimseye dokunmamak, görülerinden bahsetmemek, kimseyle olabildiğince yakınlaşmamak. Ancak ne kadar çabalasa da, kendi geleceğini göremiyordu. Bunu öğrenebilmek için risk almalı, ve yanarak ölmeden önce kendini kurtarmalıydı. Yada kurtarılmalı.. Rüyalarındaki gizemli evrene ulaşabilir veya kasabada sessizlikle hayatını sürdürebilirdi. Seçimler kaderini belirleyecek veya ölüm, onun son’u olacaktı… Yada son sandığı şey bir düzmece miydi?

milyonlarca masal okundu, dillerde milyonlarca rivayet dolandı. ama bir tanesi sadece yalnız kalplere ekildi. corvina meadow, manhattan`da yaşayan tasarımcılardan sadece biriydi. işinde başarılıydı ancak ona bakan gözlerin yorumuyla `pırıltısı` yoktu. içine kapanık bir çocukluğun yetişkinlik evresinde devam etmesi corvina için de sürpriz olmamıştı. nihayetinde doğum günü sabahında gitmek zorunda olduğu iş görüşmesi de istediği gibi sonuçlanmadı, hakkı olduğunu düşündüğü işi kaçırmıştı. görünmez olduğunu hissettiren kalabalığın içerisinde umutsuzca bir dilek tuttu. ama beklediğinin aksine onu dinleyen biri vardı: gökyüzündeki vadedilen ruhu.

Bir şövalye vardı; görevi sadakatti. Bir prenses vardı; kaderi taçtı. Aynı gökyüzünün altında yaşadılar, ama aynı geleceğe hiç bakmadılar. Bu krallıkta bazı duygular dile gelmezdi, bazı bakışlar yarım bırakılırdı. Çünkü sevmek, kanundan daha ağır bir suçtu. Ve bazen en büyük aşk, elini tutamadığın hâlde ondan vazgeçememektir.