Aynı mahalle. Farklı hayatlar. Ve hiç kapanmayan kapılar. Herkes herkesin adını bilir, berberde konuşulanlar kafede devam eder, birinin derdi tüm mahalleye yayılır. Resimler duvarlardan taşar, kahkahalar pencerelerden. Bu mahallede kimse yalnız değildir, ama herkesin kendine sakladığı bir hikâyesi vardır.

İnsanların gözlerindeki boşluk, çürük kokusu... Kıyametimiz miydi? Bir istila, bir salgın. Ölüm ve yaşamın arasındaki eşikteyiz. Öl ya da öldür. Kurtar ya da terk et. Gurur ve güven, sadakat ve ihanet.

Bir bakışla başlayan şey kalbimde bir ömre dönüştü

Bir insanın kendine geç kalmışlık ve yabancılaşma hikayesi

Her sesizlikte bir çığlık saklıdır

Atlas: Seni seviyorum biliyorsun değil miiii Bade: Bilmez olur muyum canım Atlas: Bu aşk değilde ne beee Bade: Sen bana her gün şarkı mı söyliycen Atlas: Evet her gün söyliycemm Atals: BU AŞK DEĞILDE NEEEEEEE Kitabım texting umarım beğenirsiniz.

Ülkenin en büyük krallığı olan Yaterâl Krallığı`nın biricik prensesi olan Laura Yaterâl ve onun sadık şövalyesi Kant Tanegral.

Anka küllerinden doğdu ama bu ke uçmayı tek başına öğrenmeyecekti🐦‍🔥🦅

Mira babası tarafından bir mafyaya satılır. Mira mafya ile zorunlu olarak evlenir. Mafya ile ilk başlarda anlaşamaz ama sonra beraber çok mutlu olırlar. Lakin birisi gelir ve aralarını açar. Mira ile Mafya boşanırlar. Ama bu Mira için bir başlangıç olur.

İki yabancı kalp tanıdık iki yüz uçsuz bucaksız bir sokak

"bu kadar şey varken sen bunamı üzüldün"

Bu kitabı okulda yazmaya başladım. Benim fikrimce güzel bir mafya kurgusu olarak ilerliyor umarım beğenirsiniz.

Kısa bir deneme yazısı

Her masalın içinde biraz gerçek saklıdır. Çünkü en sade, en çıplak hâliyle duran gerçekler insanın canını yakar; biz de onları dayanılır kılmak için masallarla örter, süsleriz. Ama bu masal biraz farklı… Sadece bana ait değil. Bu, bizim masalımız; hayal kurarken büyümek zorunda kalan tüm genç kızların masalı. Bu masal 17 yaşında aşka düşüp hayatının hatasını yapan Aslı`nın masalı...

Yan friendshipler Minsung/Changin/Chanmin Umarım beğenirsinizzzz...

Eflatun Yazgı ❤️ Barış Atay

Karşımdaki adamı süzdüm, daha önce hiç görmediğim bi üniforma giymişti. Esmerdi muhtemelen boyu 180 veya 185 olabilirdi. Gözlerim gözlerine takıldı, kahve hareleri vardı. Adam benim gözlerime bakıyordu. Nihayet konuştum; "Kimsin?" Gözlerime bakmaya devam ediyordu. "Gazeteci,niye bir gözün yeşil diğeri kahverengi?" Gözlerime iletişim için bakıyor gibi değildi daha çok inceliyor gibiydi. "Gezeteci degilim videografım" "Ne farklı var gazetecisin işte." boş boş suratına baktım. "İkisi çok farklı" "Ne farkı aynı iste" bezdim şimdiden. "Şimdi şöyle düşün: Kameraman, biri ona “Şurayı çek” der, o da çeker. Genelde televizyonda, haberlerde falan çalışır. Daha çok teknik iş yapar. Videograf ise kendi karar verir. Hem çeker, hem montaj yapar, müzik koyar, videoyu hazır hale getirir. Yani işin hem çekim hem düzenleme kısmı onda. En basit haliyle: Kameraman sadece çeker. Videograf videoyu baştan sona hazırlar. Anladın mı?" çok hızlı konuşmuştum, yoruldu ağzım lan. "Aynı iste" Derin bir nefes alıp sertçe verdim nefesimi.

06.02.2023...❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹❤️‍🩹

Okursan sevinirim

Alice ve Paul, birbirlerini tanımadan hayatları kesişiyor ve her şey değişiyor.Bu hikaye bana aittir

Babasını öldürmekle suçlanan milyarderin oğlu. Herkes ona sırtını dönmüş - öz abisi bile onu suçluyor Ayperi için de bir mahkum olmalıydı ama dosyasındaki boşluklar ve adamın gözlerindeki kararlılık, şüphe uyandırır. Gerçeğin peşinde giderken gardiyan ve mahkum arasında güven ve bağ kurulur. Çünkü bu hikayede ki suçun arkasında büyük şeyler saklanır. "Masumum." dedi Atlas sessizce. "O zaman gerçeği bulup kanıtlayacağız" diye karşılık verdi Ayperi..

Her adımda, bir bela. Her sözde, bin yıkım. Neredeydi? Yine saklambaç mı oynuyorduk? Hayır, toprağa gömülecekti. Toprak herkesi kendine çekmişti. Yine ve yine. "İçimde ukde bıraktın... Hani yaşayacaktın? Niye gittin, niye!" Velina her yeri dağıtmak istese de yapamıyordu, yapamazdı. Korkaktı. Belki de korkaklığı yüzünden olmuştu her şey? Velina o gün, o parka gitmeseydi korkak olmazdı. Arslan o gün, o banka oturmasaydı yaşayacaktı. Bir konuştu, bin sustu. Bir kalktı, bin ağladı. Biri sustu, biri terk etti. Biri arkasına bakmadı, biri yıllarca fotoğrafına baktı.

Bu satırlara sığamayacak kadar yorgunum…

Ajanlar bir görev için hizmetçi kılığında mafyanın evine gider ve kitap böyle başlar Bu kitabı 3 kişi yazıyordur bilginize

#burasıkaybedenlerkulübü Sende bizden biriysen aramıza katıl.